Hoe beschouwt u de situatie in de Kerk?

De Kerk is moe, in het welvarende Europa en in Amerika. Onze cultuur is uit de tijd; onze kerken zijn groot, onze religieuze huizen zijn leeg, en het bureaucratisch apparaat van de Kerk groeit, en onze riten en gewaden zijn pompeus. Drukken deze dingen echt uit wat we tegenwoordig zijn? … De welvaart drukt ons neer. We zijn als de rijke jongeling die teleurgesteld afdroop toen Jezus hem riep om hem te volgen. Ik weet dat het niet makkelijk is om alles achter je te laten. We kunnen tenminste mensen zoeken die vrij zijn en nabijer tot hun naasten, zoals Bisschop Romero was en de Jezuïtenmartelaren van El Salvador. Waar onder ons zijn de helden om ons te inpireren? We moeten hen nooit beperken met institutionele banden.

Wie kan de Kerk vandaag helpen?

Karl Rahner gebruikte graag het beeld van gloeiende kooltjes verborgen onder de as. Ik zie in de Kerk van vandaag zoveel as op de kooltjes dat mij vaak een gevoel van machteloosheid bekruipt. Hoe kunnen de kooltjes worden bevrijd worden van de as om het vuur van de liefde te ontsteken? In de eerste plaats moeten we zoeken naar die kooltjes. Waar zijn de personen vol vrijgevigheid, zoals de Barmhartige Samaritaan? Die geloof hebben zoals dat van de Romeinse centurion? Die enthousiast zijn zoals Johannes de Doper? Die nieuwe dingen durven te doen, zoals Paulus? Die trouw zijn zoals Maria Magdalena? Ik raad de paus en de bisschoppen aan om uit te kijken naar twaalf personen buiten de lijnen voor administratieve posities [posti direzionali] – mensen die de armsten nabij zijn en omringd door jonge mensen en nieuwe dingen proberen. We hebben die vergelijking met mensen die vol vuur zijn nodig, zodat de Geest zich overal kan verspreiden.

Welke middelen raadt u aan om de vermoeidheid van de Kerk tegen te gaan?

Ik heb drie belangrijke middelen te noemen. De eerste is bekering: de Kerk moet haar eigen fouten erkennen en moet een radicale verandering ondergaan, te beginnen met de paus en de bisschoppen. De pedofilieschandalen zetten ons tot bekering aan. Vragen over seksualiteit en alles wat met het lichaam te maken heeft zijn hier een voorbeeld van. Ze zijn voor iedereen belangrijk, soms zelfs te belangrijk. Is de Kerk op dit gebied nog steeds een referentiepunt of slechts een karikatuur in de media?

Het tweede is het Woord van God. Het Tweede Vaticaans Concilie gaf de bijbel terug aan katholieken … Alleen iemand die dit Woord in zijn hart ontvangt kan één van degenen zijn die de vernieuwing van de Kerk tot stand brengt en zal weten hoe wijselijk te reageren op persoonlijke vragen. Het Woord van God is simpel en zoekt een luisterend hart als metgezel … De geestelijkheid noch de Kerkelijke wetten kunnen de innerlijkheid van een persoon vervangen. Alle uiterlijke regels, de wetten, de dogma’s, werden gegeven om de innerlijke stem te verhelderen en geesten te onderscheiden.

Voor wie zijn de sacramenten? Zij zijn het derde middel tot genezing. De sacramenten zijn geen strafwerktuigen, maar hulpmiddelen voor mensen op momenten van hun reis en wanneer het leven hen zwak maakt. Brengen wij de sacramenten naar de mensen die nieuwe kracht nodig hebben? Ik denk aan alle gescheiden mensen en stellen die hertrouwt zijn en aan grotere gezinnen. Zij hebben speciale bescherming nodig. De Kerk houdt zich aan de onverbrekelijkheid van het huwelijk. Het is een genade als een huwelijk en een gezin slagen … De houding die we aannemen tegenover grotere gezinnen zal bepalen of hun kinderen naar de Kerk komen. Een vrouw wordt verlaten door haar echtgenoot en vindt een nieuwe metgezel die om haar en haar drie kinderen geeft. De tweede liefde slaagt. Als dit gezin wordt gediscrimineerd, zal niet alleen de vrouw worden afgesneden, maar ook haar kinderen. Als de ouders zich buitengesloten voelen door de Kerk en haar steun niet ervaren, zal de Kerk de toekomstige generatie verliezen. Voor de Communie bidden we: “Heer, ik ben niet waardig…” We weten dat we onwaardig zijn … Liefde is genade. Liefde is een gave. De vraag of gescheiden mensen de Communie kunnen ontvangen moet worden omgedraaid. Hoe kan de Kerk in complexe gezinssituaties te hulp komen met de sacramenten?

Wat doet u persoonlijk?

De Kerk loopt tweehonderd jaar achter. Waarom wordt zij niet gewekt? Zijn we bang? Bang in plaats van dapper? Geloof is de basis van de Kerk – geloof, vertrouwen, moed. Ik ben oud en ziek en afhankelijk van de hulp van anderen. De goede mensen om mij heen stellen me in staat liefde te ervaren. Deze liefde is sterker dan het gevoel van ontmoediging dat ik soms heb als ik de Kerk in Europa beschouw. Alleen liefde overwint vermoeidheid. God is Liefde.

Ik heb een vraag voor u: “Wat kan u doen voor de Kerk?”