What to do about the sacrilege displayed in Obdam?

Many will have heard or read about the so-called ‘World Cup Mass’ that Fr. Paul Vlaar of the parish of St. Victor in Obdam celebrated. It’s been doing the rounds for the past few days, both nationally and internationally, so I think it’s good to pay attention to it in my blog as well. With the priest dressed in an orange chasuble, and the church adorned with footballs, goals and orange banners, the Mass was a celebration of football, which is of course not only ridiculous, but also blasphemous. The Mass is the actualisation of Christ’s sacrifice on the Cross, the Eucharist  source and summit of our faith.

The footage is below. It may be shocking in its blatant display of sacrilege.

Understandably, such nonsense puts the Church in the Netherlands, which doesn’t have a very good reputation anyway, in a bad light. As is often the case, the efforts of many good priests can be undone by the work of one bad priest. The comments on the post that the American Papist devoted to it speak for themselves. And there is room for a whole lot of improvement in the Netherlands, but the only thing that I want to add now is that these ‘Mass’ is not representative for the vast majority of parishes. Thank God it is not.

Is there something we can do to try and stop such blasphemy in the future? I think there is. If it is improvement we ask for, dialogue and debate online is not enough. That serves well to bring things to people’s attention, but ultimately it is the people in charge who need to implement changes.

The parish in Obdam, where this took place, is part of the Diocese of Haarlem-Amsterdam, the ordinary of which is Msgr. Jozef Punt. I suggest writing him a formal and polite letter, explaining what you have seen and think about it. Explain your concerns and the reasons for it, but do not try and tell the bishop what he should do. That’s his decision, and for all we know he may well be aware of this and is already working on it. The fact that we don’t know if he is, says nothing.

You can contact the bishop at this address: Nieuwe Gracht 80, 2011 NJ, Haarlem. Be polite but clear, write in Dutch if you can, and keep the letter as short as possible (a bishop has more to do than read long letters).

If we want to do something about the ignorance about and blatant disrespect for the Lord that still occurs too often in our parishes, we must do that in communion with our priests and bishops. I know Bishop Punt slightly, and in my opinion he won’t just brush your concerns aside. But it is he, not us, who will decide what will be done, and that’s important to remember.

EDIT: Credit where credit’s due: the idea for this post was inspired by my friend Ismael.

EDIT 2: Some more thought later, I think it is also good to remain open for dialogue with Fr. Vlaar and his parish, especially since other Dutch bloggers picked up my post and have offered advice. So if you want to contact Father Paul Vlaar about this, I suggest the very same things as I did for a letter to the bishop. Be clear, polite and not excessively longwinded, and write in Dutch if at all possible. The website of the parish has a contact form that you can use, but there is also an address on the site: St. Victorparochie, Dorpsstraat 149, 1713 HE, Obdam.

Should Fr. Vlaar himself come across this post, he is welcome to respond, of course, in Dutch or English. For the sake of consistency, I keep this blog in English as much as possible, but I have been known to speak Dutch too.

Published by

incaelo

I'm a 36-year-old lay Catholic from the diocese of Groningen-Leeuwarden. I write about the Catholic Church in the Netherlands. I not only enjoy bringing selected developments to the attention of readers, but I also think that it is sometimes important to allow a wider audience to read about the state of the Church in the Netherlands. That's why a fair number of posts about that topic will be translations of Dutch articles, episcopal writings and whatever else.

29 thoughts on “What to do about the sacrilege displayed in Obdam?”

  1. Lekker stoer zeg. Heeft u de man zelf al gesproken? Dialoog lijkt me beter dan deze oproep tot klikken. Bah! Jammer voor u, maar ik ga die Pastor Paul een adhesiebetuiging sturen. ‘t Zal zo’n 30 jaar geleden zijn dat in mijn toenmalige parochie ook zo’n heerlijke Pastor stond. Wat een zegen dat die man toen zijn gang kon gaan, zonder op de vingers getikt te worden door ‘speurders naar vermeende onrechtmatigheden.’ Heeft u wel gezien ( op het filmpje ) hoe vol die kerk zat? Een volle kerk met jong en oud, die zich verbinden met God, elkaar en de wereld. Hoe kan een weldenkend mens hier tegen zijn. Jaja…….het vingertje gaat weer omhoog. Gek hè, dat de kerken steeds leger worden! Ik vind het diep triest.

    1. Ik heb de man zelf nog niet gesproken, maar dat is natuurlijk geen reden om te zwijgen over wat er in het filmpje te zien is. Ik lever ook geen kritiek o de persoon van Pastoor Vlaar, maar wel op de wat ik zie in het filmpje. En dat gaat erg ver: het heilig Misoffer van Christus wordt hier ondergeschikt gemaakt aan voetbal.

      Dat de kerk vol zit is prima, daar hoor je mij niet over. Maar waarom zit die kerk vol? Om Christus of om de ludieke actie van de pastoor?

      Van wat ik lees en hoor over Pastoor Vlaar, maak ik op dat het een man is die middenin de gemeenschap van Obdam staat, en zijn best om daar zij rol te vervullen. Dat is ook een priestertaak, en gemeenschapsvorming is één van de pijlers van de Kerk. Ik denk dat Pastoor Vlaar daar uitermate goed in slaagt., Het is alleen jammer dat de tweede pijler van het katholieke geloof: het offerkarakter van de Mis, daar ondergeschikt aan lijkt te worden gemaakt.

      Het is jammer dat u mijn oproep als klikken beschouwd. Dat is een beladen woord dat de lading niet dekt. Een priester staat niet alleen in de Kerk, en mag dus worden aangesproken op wat hij doet of niet doet. De meeste priesters zullen daar ook prima tegen kunnen, lijkt me.

      1. Het woord ‘klikken’, mijn beste, lees ik door u zelve geschrven, als iets waar u meer vertrouwen in heeft dan ‘confronteren.’ De goede Vlaar zit immers op een andere golflengte! Zeker, een priester, maar ook u en ik mogen worden aangesproken. Juist dit doet u niet maar laat een advies uitgaan de Bisschop te informeren. U gaat nu van de vóórveronderstelling uit dat de Eucharistie niet gevierd zal zijn zoals het, naar uw idee of de letter van de kerkwetten, behoort. Daar kan en mag u als niet deelnemer geen oordeel over vellen. U gaat af op wat u ziet, niet op wat er beleeft is door voorganger en kerkgangers. U bent trouwens niet alléén in deze, berichten naar Rome zijn ook al onderweg, las ik. Nogmaals……een heel vervelende scherpslijperij, m.i.

      2. Dat van die berichten naar Rome heb ik ook gelezen, en dat vindt ik zelf ook erg voorbarig.

        Ik ga inderdaad af op wat ik zie en hoor, want dat is het enige waar ik op af kan gaan. In situaties als deze lijkt het me ook noodzakelijk om af te gaan op objectieve dingen, en niet op wat iemand voelt en beleeft. Dat is namelijk te persoonlijk en subjectief om conclusies aan te verbinden. Immers: wat ik voel hoeft geenszins te zijn wat een ander voelt. Maar afgaande op de objectieve dingen, in dit geval het vieren van een eventuele voetbaloverwinning in plaats van het offer van Christus – want u zult met me eens zijn dat dat is wat we zien in het filmpje – , kan ik alleen maar concuderen dat dit een zorgwekkende situatie is. En nogmaals, dat heeft niets te maken met gemeenschapszin, want die ontbreekt niet in Obdam, denk ik. Maar het heilige van het Misoffer word hierdoor wel omlaag gehaald. En dat aangezien dat de kern van ons geloof is, is dat zeer zorgwekkend.

        Het is een zeer vervelende situatie, dat ben ik met u eens. Daarom heb ik mijn blogpost later ook aangepast, en ook de contactgegevens van Pastoor Vlaar en de parochie vermeld. Zoals u zegt, de eerste persoon die van zorgen en vragen op de hoogte moet worden gebracht is de pastoor zelf, eventueel gevolgd door de bisschop. Rome is wat dat betreft nog lang niet in beeld. Via die weg voorkom je volgens mij ook scherpslijperij. Maar aangezien het gebeuren in Obdam al op meerdere plekken ter sprake is gebracht, lijkt het me niet wenselijk om er over te zwijgen.

    2. De kerken steeds leger…ja, door al die zogenaamde herders die het enige unieke aan de kerk ook nog eens onderuithaalden en plat gingen op de waan van de dag. Nee, dat helpt. Hoe kan een katholiek hier voor zijn?

      Ooit wel eens in groningen om 11 u in de Mis gezeten? Prima vol, week na week, met een prima nederlandstalige novus ordo mis versus populum. Daar hoeven geen vreemde en heiligschennende capriolen voor uitgehaald te worden.

      1. Fijn Ingrid, je ervaringen in Groningen. Zie zelf nergens enige vorm van heiligschennis in wat Pastor Vlaar doet in zijn parochie. Ondanks mijn leeftijd, ik mag het wel wat hoe doet!

    3. Drie punten:

      1- Ik vind het zielig dat mensen dit soort schande tolereert. Als je dit soort dingen accepteert dan heb je wel een probleem, vind ik.

      Het is beter om de mis te vieren zoals het hoort met 10 kerkgangers dan een circus met 100 kerkgangers dat alles wat heilig is beledigd.

      2- Het is de verantwoordelijkheid van de BISSCHOP zelf om zijn priesters toe te spreken.
      Een bisschop is niet alwetend en het is goed dat goede katholieken dit soort gedrag rapporteren

      3- “Klikken” kan goed zijn. Als je iemand die in een winkel breekt ziet of iemand die in elkaar geslagen wordt ziet, wat doe je? Bel je de politie of doe je niks ‘om geen klikspan te zijn’.

      Als je een misdadiger een misadaad ziet plegen je arresteert hem ook niet zelf maar je laat de autoriteiten dat doen.

      In dit geval heeft de priester heeft ook een ‘misdaad’ gepleegd en het is goed dat mensen dat niet accepteren.

      De autoriteit hier is de bisschop, niet wij zelf, dus hij moet het weten en afhandelen

  2. Zeg Mark, zit eens even niet zo zuur te doen op deze pastor alleen omdat hij niet viert op de wijze dat jij dat graag ziet. We kunnen niet allemaal Latijn en tridentijnse Missen vieren. Wees blij dat deze man rondom voetbal, een hele kerk vol weet te krijgen om mensen d.m.v. voetbal over Jezus en diens evangelie te vertellen en mensen zo eens aandachtig bij een eucharistieviering te krijgen.

    Natuurlijk is het voor mij ook te overdreven en zouden mensen mij ook nooit niet zover krijgen om een dergelijke viering te houden of om er aan mee te vieren denk ik, maar goed, het gaat om de verkondiging van het evangelie en ik denk dat deze priester daar zijn best voor doet.

    1. Waar zie je mij schrijven over Latijn en Tridentijns? Dat staat volkomen los hiervan. Dat deze priester de Mis in het Nederlands en volgens de gewone vorm doet is natuurlijk totaal geen probleem.

      Wat ik wel een probleem vindt is dat het sacrale van de Mis, het offerkarakter, totaal ondergeschikt word gemaakt aan een ludiek actie. Dat je samen met de parochie een feestje organiseert rond het WK is prima. Maar de liturgie van de Mis is daar natuurlijk niet de plek voor.

      Dat de priester zijn best doet is het punt niet. Dat geloof ik best. Maar de manier waarop hij dat doet lijkt me gewoon verkeerd. Hij brengt de Mis terug tot een gezellig samenzijn, een feestje dat vooral leuk moet zijn. En dat doet natuurlijk geen recht aan de Eucharistie.

  3. Dat deze pastoor een onderdeel van zijn parochie wil zijn, en het gezellig wil hebben, geheel prima, juist goed. Maar niet tijdens de Mis.

    De Mis is heilig, het gaat om God, niet alleen om gezellig samenzijn, om een potje voetbal. Van mij mag de parochie dat best vieren, maar buiten de Mis. Met de rug naar Christus toe viva hollandia zingen..ahum, maar dan heb je toch echt geen snars begrepen van het Katholieke geloof.

    Vol in de kerk? Waar zijn de jongeren dan? En dan die aanval op Mark..hij heeft het totaal niet over latijn en de tridentijnse Mis. De meeste missen die wij bijwonen zijn gewone missen in de volkstaal..maar op Christus gericht, en daar gaat het om tijdens de Mis.

  4. Sorry voor mijn laatste reactie……beste Incaelo, ik kan met de beste wil van de wereld niet ontdekken dat in het filmpje sprake is van het vieren van een eventuele overwinning van oranje. Het vieren van de Eucharistie en ook de complete overdenking ( preek) is niet in beeld gebracht. Ik ben het echt niet met u eens, om op gronden van wat u ziet een conclusie te trekken dat u meent de waarschuwende vinger te moeten heffen. Een klein beetje meer inlevingsvermogen en wat minder kritiek, zou de kerk ten goede kunnen komen. Vergeet daarbij de geroemde r.k. humor niet. Dank voor uw reacties.

    1. Dat is absoluut waar: de humor mogen we niet vergeten!

      Ik denk inderdaad dat wij elkaar niet zo snel zullen overtuigen, maar dat hoeft ook niet. Ik vind het gebruik van de Mis en het kergebouw zoals ik in het filpje zie, simpelweg ongepast. En inderdaad, over de inhoud van homilie kan ik niets zeggen.

      Ik dank u ook voor uw reacties.

  5. DOEL BEREIKT. De goede Vlaar, voorlopig op non aktief.
    Schandelijk vind ik dit. Voor mij de bekende druppel…..vanavond gaan de papieren met verzoek tot uitschrijving uit de r.k.k. op de post.
    En nee, dit is geen besluit wat zomaar valt. Een langdurig proces in deze.
    En ja, het doet pijn. Maar ik verloochen mijzelf door te blijven bij een instituut, welke telkenmale stukjes van mijn eigen ziel ‘opeet’.

    1. Carla, erg jammer dat je besluit je uit te schrijven. Ik sta niet te juichen om de beslissing van de bisschop, of beter gezegd: dat het genomen moest worden, want juist was het zeker in mijn ogen. Hopelijk is het een vruchtdragende bezinning voor deze priester.

      Jammer dat je niet de Kerk durft te zien zoals ze is, en zo negatief er tegenaan kijkt. Ik hoop dat het doopsel dat je ooit ontvangen hebt en nooit ongedaan gemaakt kan worden, je mag begeleiden op je verdere leven.

  6. Dank Ingrid, voor je reactie. Geloof me dat ik de kerk juist wel durf te zien zoals deze ( NU ) is. Zoals ik al noemde is het geen besluit welke zómaar even genomen wordt. Ik ben 65 jaar en heb vele, vele jaren mijzelf met hart en ziel ingezet voor de parochie’s waar ik woonde. Heb een pastorale opleiding. Was jaren aktief in Bisdommelijke werkgroepen, ging voor in Woord-Communievieringen, kwam met de ziekencommunie bij ouderen thuis…….enz. Juist daarom doet het tegelijk pijn. Ik ben altijd hoopvol geweest, vooral na Vat.II. Heb helaas die hoop zien vervliegen door het steeds strakker aanhalen van wetten en regels die ik niet meer kán volgen. Wil ik trouw blijven aan mijzelf, staat mij niets anders te doen dan uitschrijven uit het instituut. Dit zal overigens niets afdoen aan mijn religieuze en spirituele binnen én buitenkant.

    1. Heel spijtig om te lezen van uw besluit. Maar het is een gewetensbesluit, dus u bent de enige die het kan nemen of terugdraaien. Ik hoop echter dat u weet dat u, door de sacramenten die u ontvangen hebt, altijd deel zult uitmaken van het Lichaam van Christus dat de Kerk is. Een uitschrijving, wat immers niet meer is dan een bureaucratische handeling, kan daar niets aan veranderen.

      De Kerk bestaat uit mensen, en mensen zijn per definitie niet perfect, of ze nu leek of priester zijn. Maar de verlossing die door de Kerk tot ons komt laat zich daar gelukkig niet door tegenhouden.

      Ik wens u alle goeds toe, en hoop dat alle goede dingen die u ontvangen hebt u nog mogen doen besluiten in volle eenheid met de Kerk te blijven.

      PS: Het is dubbel spijtig dat u dit gebeuren lijkt te zien als een moedwillige aanval op Pastoor Vlaar. Ik, en velen die hun vraagtekens zetten bij deze Oranjemis, hebben niets persoonlijks tegen Pastoor Vlaar. Maar zijn handele heeft helaas gevolgen, Voetbal (ieder ‘gezellig samenzijn’) kan nimmer boven Christus gestelt worden.

  7. Beste Incaelo, dank voor uw reactie. Ik zal mij verbonden blijven weten als wereldburger met elke mens. Perfect of niet. Ik respecteer verder wat u zegt, maar onderschrijf uw woorden niet. De kerk heeft mij e.a. te veel pijn gedaan. Wens u vrede en alle goeds.

  8. Beste man,

    Voetbal wordt in Obdam zij het op zijn Hollands intens beleefd als religie, zoals in Zuid-Amerika dat ook gebeurt. Aan voetbal mag je in de eucharistie net zoals aan bescherming van motorrijders, dierendag en wielrennen best aandacht besteden. Ieder moet dat doen op zijn/ haar manier. Of denkt u eens aan de (bedevaarts)kerken in Lourdes, Fatima,Jerusalem, Knock, Guadeloupe en duizenden andere kerken waar folklore en heel veel commercie prima samen gaan.
    De kerk heeft in deze gevallen een patent op het ontsieren van de eigen sacraliteit. Dan zoals u doet de maat nemen met een blije en ongedwongen gebeurtenis als deze op basis van het weinige wat u echt weet (u kent de regels), is natuurlijk beneden alle peil!
    vr. gr.
    MS Witte

    1. Je kunt als priester prima aandacht geven aan een dergelijke evenement tijdens de Mis, maar de Eucharistie zal nog steeds belangrijker moeten zijn. Net zoals onze pastoor het in z’n homilie en woorden bij mededelingen noemde. Tot op een zekere hoogte kan het samengaan, maar de grens is in Obdam lang en breed overschreden. De Mis gaat om God, daarbuiten kunnen prima andere dingen zoals dit gevierd worden.

    2. Ik ontken niet dat er in de Mis best aandacht mag worden besteed aan voetbal, carnaval of wat dan ook. Maar dat mag niet de overheersende en bepalende factor worden van de Mis. Dat is immers Christus. U zult ook, als het goed is, zien dat het voetbal in Zuid-Amerika centraal staat in de cultuur, maar dat Christus centraal staat in de Eucharistie.

      Cultuur en geloof gaan zeker samen, beïnvloeden elkaar, maar de één kan niet bepalen wat de ander is. In de Katholieke Kerk hebben we een duidelijk omschreven geloof waarin de cultuur een plaats vindt. Maar zodra de cultuur, die immers overal ter wereld anders is, gaat bepalen wat het universele geloof en haar uitingen mag zijn, dan is het einde zoek. Dan kunnen we net zo goed met z’n allen protestant worden.

      Kortom, er zijn zeker Missen waarin folklore met geloof samengaat. Maar daar zal het altaar en het tabernakel, de plek waar Christus zelf huist, niet worden opgeofferd aan zulke profane uitingen. Christus staat daar boven, zoals het hoort. En dat doet niets af aan de waarde van de folklore.

      Op te veel plaatsen in Nederland en daarbuiten is ieder besef van heiligheid verdwenen, juist vanwege het overschrijden van de grenzen.

      1. Is dit niet juist het mooie van de katholieke kerk dat deze pluriform is. Elke priester in Afrika heeft een schare kinderen of de kerk in Zuid-Amerika is sterk verweven met de natuur, magie en de voorouders. Onze kerk moet levend zijn en in de maatschappij staan en niet al 40 jaar de veranderingen in de samenleving afwijzen. Dan is de kerk net een verongelijkt mannetje.
        Moet je dit soort zaken inperken? Nee, want dan haal je juist de dynamiek uit het geloof. En het verdwijnt ook wel weer op den duur, zoals de geschiedenis van de mariavering laat zien!

        De gouden stelregel en de kern van het geloof is hier van toepassing:
        Wat jij niet wilt dat men jou aandoet, doe dat ook een ander niet aan! leven en laten leven, relaxed er mee omgaan, ook in het geval van Obdam!

      2. Maar het geloof kent tegelijk ook een eigen leer, een eigen verkondiging en kennis van de waarheid, en wij hebben als christenen de taak dat te verkondigen en verspreiden. Bepaalde dingen, zoals voorouderverering en magie staan daar haaks op, en dus kan en mag de Kerk dat niet goedkeuren. Doet een priester of gelovige dat toch, dan heeft de Kerk de verplichting daar gevolgen aan te verbinden.

        Niet dat Pastoor Vlaar aan voorouderverering of magie doet, natuurlijk.

        De gouden stelregel die u noemt klinkt mooi, maar is ook een ontzettende versimpeling van het geloof. Het is waar: doe geen kwaad aan anderen. Maar ook geldt: bescherm anderen tegen de dingen die hun kwaad kunnen doen. Het gebrek aan besef van het heilige wat we in Nederland zo ontzettend veel zien, wordt door zulke profane gebeurtenissen alleen maar in de hand gewerkt. De reacties op dit blog laten zien dat velen geen idee hebben waarvoor men in de eerste plaats naar de Mis gaat. Niet voor de gezelligheid of een prettig gevoel, maar vanwege Christus en de verlossing die Hij brengt. En ook voor de heiliging die Hem toekomt. En dus hebben we ons op een bepaalde manier te gedragen in Zijn aanwezigheid.

  9. Ingrid, je schrijft: ‘de mis gaat om God. Is dat wel zo? Gaat het niet om mensen? Ik meen van wel. Mensen. Waarvan je niet kan toetsen om welke reden zij zich naar een kerk begeven. Is dat uit gewoonte, uit plichtsgevoel, uit angst voor de sociale controle, of…….misschien wel voor een moment van bezinning, een moment om het leven te vieren, een uurtje even alle verdriet weg te brengen, of je vreugde te delen……..om anders de kerk uit te komen dan dat je er in ging. Je weer wat mee kan nemen als ‘ voedsel’ voor de rest van de week! Stel nou dat het vieren van de Eucharistie ( die niet te volgen is in het filmpje ) volgens voorschriften is verlopen dan gaat het toch uitsluitend over de uiterlijkheden als een oranje versierde kerk, mensen met oranje kleding en dito die van de Pastor. Uiterlijkheden dus. Wie neemt nou wie de maat in hoeverre dit zou mogen? Kijk eens naar alle uiterlijkheden ( en van mij mag het hoor ) bij b.v. een carnavalsmis. Zit er nou werkelijk zo’n groot verschil met deze ‘ oranjemis ‘? ‘t Is maar welk Godsbeeld je hebt. Maar volgens mij heeft Hij/Zij het met een dikke vette knipoog aangezien.;-) En helaas zitten er mensen bij zijn grondpersoneel die er anders over denken en in plaats van vreugde, nu verdriet zaaien onder Gods lieve kinderen. Dat noem ik zonde. Zonde betekent je doel missen. Leuke woordspeling in verband met het onderwerp., maar tegelijk heel triest.

  10. Carnavalsmissen zijn ook niet iets waar ik graag bij zou zijn en kunnen in hun vertoning even erg zijn als deze oranjemis.

    Nee, de Mis is in de eerste plaats om God, de mensen zijn aanwezig om God te eren. De mens op de eerste plaats zetten…dan maak je van de mens een God. Als gemeenschap ben je bijeen om God te eren, het gaat niet om een gezellig samenzijn. Ja natuurlijk, je bidt samen, maar tijdens de Mis verandert brood en wijn in Lichaam en Bloed van Christus, en daar mogen we bij aanwezig zijn. Wat er in een Mis gedaan wordt, is ter ere van Christus. Net als vroeger bij het joodse volk de eredienst door de (hoge)priester opgedragen werd (zie exodus). Je bent bij God aanwezig, in Zijn Huis. Hij troost je, Hij brengt je vreugde..wij brengen Hem onszelf, onze dank.

    Wanneer je naar de kerk gaat alleen om de gezelligheid, dan mis je het belangrijkste. In de Mis gaat het om God, en kan je ook zeker wat terugkrijgen door aanwezig te zijn en deel te nemen. Buiten de Mis kan een legio aan activiteiten plaatsvinden om het gevoel van een gemeenschap te versterken. Die twee dingen zouden niet door elkaar gehaald moeten worden.

  11. Dank Ingrid, voor je reactie. Jammer dat je de door mij genoemde argumenten, welke zeker niet compleet hoeven te zijn, vervat in één woordje, n.l. “gezelligheid.” Daarmee maak je het te klein en te oppervlakkig, wat ik niet bedoelde te zeggen. Dat jij zelf een zekere visie hebt op waar het wel om gaat vind ik prima, maar deel het niet. Ik zou niet graag de kost geven aan kerkbezoekers die niet meer geloven in de transsubstantiatie. Ohja, dat zou volgens de leer wel moeten, dat weet ik. Maar tegelijk denk ik aan b.v. die eenzame mens, die warmte en een moment van bezinning zoekt en denkt……kom laat ik eens een keertje naar die kerk gaan. Heb er zoveel goeds van gehoord. De klokken luiden en hij/zij zet alle schroom opzij en gaat. Stilletjes gaat hij of zij op de achterste bank zitten en gaat na afloop blij en dankbaar naar huis. Een mens die even verder kan door de vreugde, de warmte, de zang, muziek en de goede woorden die hij/zij meeneemt in het hart. Al was alles die ochtend uitsluitend voor deze éne mens………..God zag dat het goed was.
    Mens, God, wereld en kerk verbonden. Het duale denken voorbij.

  12. Oh, wat je beschrijft is ook zeker belangrijk, en ontzettend mooi. En God is ook zeker aanwezig..alle elementen van de Mis zijn belangrijk, en juist het niet-aardse kan mensen ook ontzettend raken.

    Maar om eerlijk te zijn, geloven in de transsubstantiatie is een kern van het katholieke geloof. Het is een protestantse opvatting dat het symbolisch is. Wanneer dit geloof er niet is, dan zijn veel dingen tijdens de (goed gecelebreerde) Mis vreemd, en kijk ik er niet vreemd van op dat mensen vinden dat dingen als een dergelijke Mis moeten kunnen. Terwijl voor iemand die gelooft in de Eucharistie, voor wie dat zo dierbaar is..het een ontzettende pijn is om te zien hoe dat omver geworpen wordt. En dat wordt ook nog wel eens vergeten door mensen die dat standpunt niet delen. Je steekt een dolk door iemands hart als er zo met het Allerheiligste omgegaan wordt.

  13. Wederom respect voor je reactie en wat je zegt. Ingrid, blijf bij je eigen overtuigingen. Begrijp me goed, ik zal de laatste zijn die daar ook maar iets van af zou willen doen. Maar gun mij en vele anderen ( is geen zwaktebod ) een eigen opvatting. Heus er wordt niemand een dolk in de rug gestoken. Kom nou! Het beleven van de Eucharistie is door de geschiedenis heen altijd aan veranderingen onderhevig geweest. Dat is te te vinden bij menig theologisch schrijver(ster). En daar kan geen enkel verplicht denken door de r.k.k. wat aan veranderen. Een mens zit in de kerk om eigen redenen. Dat is ook zuiver. Niet omdat het moet, incl. het denken,voelen en ervaren erbij, maar is ten slotte een eigen keuze. En laat een ieder in Godsnaam daar ook vrede mee hebben. Dan komt een elk in haar/zijn eigen verbondenheid tot zijn/haar recht. En nogmaals……..niemand heeft weet van de wijze waarop Pastor Vlaar de Eucharistie ( onderdeel van het geheel ) heeft gevierd. Dat juist is het zure aan deze kwestie. Wanneer hij zich heeft geconformeerd aan hoe dát is voorgeschreven, is hij veroordeeld op uiterlijkheden. Mooier kan ik het niet maken, helaas. Blijf het triest vinden. Wat me wel weer doet opveren zijn de vele adhesiebetuigingen aan hem en de mensen van zijn parochie, die nu uiterst verdrietig en boos zijn ( hoezo…..worden de kerken steeds leger? ) Je begrijpt Ingrid, ik sta er compleet anders in dan jij. Laten wij elkaar de maat niet nemen maar respect blijven opbrengen voor welke wijze van beleving dan ook. En elkaar niet vertellen wát de enige echte zou moeten zijn.

Comments are closed.