Brief aan de Katholieken in Ierland

HERDERLIJK SCHRIJVEN

VAN DE HEILIGE VADER

PAUS BENEDICTUS XVI

AAN DE KATHOLIEKEN IN IERLAND

 

1. Beste broeders en zusters van de Kerk in Ierland, ik schrijf u met grote zorg als Herder van de universele Kerk. Net als u ben ik diep verontrust door de informatie die aan het licht is gekomen over het misbruik van kinderen en kwetsbare jonge mensen door leden van de Kerk in Ierland, vooral door priesters en religieuzen. Ik kan slechts delen in de ontzetting en het gevoel van verraad dat zo velen van jullie hebben ervaren na het horen van deze zondige en criminele daden, en de wijze waarop de Kerkelijke autoriteiten in Ierland daarmee zijn omgegaan.

Zoals u weet heb ik kortgeleden de Ierse bisschoppen hier in Rome uitgenodigd om een verklaring te geven van hun behandeling van deze zaken in het verleden, en om de stappen te omschrijven die zij genomen hebben om op deze ernstige situatie te reageren. Samen met hogere functionarissen van de Roomse Curie heb ik aangehoord wat zij, zowel individueel als gezamenlijk, te zeggen hadden: een analyse van de gemaakte fouten en de geleerde lessen, en een omschrijving van de programma’s en protocollen die nu zijn ingesteld. Onze gesprekken waren eerlijk en opbouwend. Ik ben er van overtuigd dat, als gevolg daarvan, de bisschoppen nu in een steviger positie zijn om het werk voort te zetten van het herstellen van het gedane onrecht en het onder ogen zien van de grotere kwesties aangaande het misbruik van minderjarigen, op een wijze die in overeenstemming is met de eisen van de gerechtigheid en de leer van het Evangelie.

2. De ernst van de deze misdaden en de vaak ontoereikende reacties daarop van de Kerkelijke autoriteiten in uw land overwegend, heb ik van mijn kant besloten tot dit Herderlijk Schrijven om mijn nabijheid tot u uit te drukken en een weg van genezing, hernieuwing en herstel voor te stellen.

Het is waar dat, zoals velen in uw land al hebben aangegeven, het probleem van kindermisbruik eigen is noch aan Ierland, noch aan de Kerk. Toch wordt u nu geconfronteerd met de taak om het probleem van misbruik dat in de Ierse Katholieke gemeenschap heeft plaatsgehad te adresseren, en dat dapper en vastberaden te doen. Niemand zal zich inbeelden dat deze pijnlijke situatie snel zal zijn opgelost. Er is echte vooruitgang geboekt, maar er moet nog veel meer gebeuren. Volharding en gebed zijn nodig, met groot vertrouwen in de helende kracht van Gods genade.

Tegelijkertijd moet ik ook mijn overtuiging uitdrukken dat, om te genezen van deze zware verwonding, de Kerk in Ierland in de eerste plaats, voor de Heer en voor anderen, de ernstige zonden die tegen weerloze kinderen zijn begaan, moet erkennen. Zulk een erkenning, gedaan in welgemeend berouw voor de schade gedaan aan deze slachtoffers en hun familie, moet leiden tot een gezamenlijke inspanning om de bescherming van kinderen te garanderen tegen vergelijkbare misdaden in de toekomst.

Terwijl u de huidige uitdaging op u neemt, vraag ik u “de rots waaruit u bent gehouwen” (Jes 51, 1) in gedachten te houden. Denk na over de gulle, vaak heldhaftige bijdragen van eerdere generaties Ierse mannen en vrouwen aan de Kerk en de mensheid als geheel, en laat dat een stimulans zijn voor eerlijk zelfonderzoek en een toegewijd programma van kerkelijke en persoonlijke vernieuwing. Ik bid dat de Kerk in Ierland, geholpen door de voorspraak van haar vele heiligen en gezuiverd door boete, de huidige crisis zal overwinnen en wederom een overtuigende getuige wordt van de waarheid en goedheid van de Almachtige God, zichtbaar geworden in Zijn Zoon Jezus Christus.

3. In de geschiedenis hebben de Ierse Katholieken altijd een enorme invloed ten goede gehad, zowel in binnen- als buitenland. Keltische monniken zoals Sint Columbanus verspreidden het Evangelie in West Europa en legden de basis voor de middeleeuwse monastieke cultuur. De idealen van heiligheid, liefdadigheid en transcendente wijsheid die uit het christendom voortkomen, werden uitgedrukt in de bouw van kerken en kloosters en het vestigen van scholen, bibliotheken en ziekenhuizen, die allemaal hielpen de spirituele identiteit van Europa te versterken. Deze Ierse missionarissen haalden hun kracht en inspiratie uit het sterke geloof, het krachtige leiderschap en de rechtschapen moraliteit van de Kerk in hun vaderland.

Vanaf de zestiende eeuw begon er een lange periode van vervolging voor de Katholieken in Ierland, waarin zij probeerden het vuur van het geloof brandende te houden in gevaarlijke en moeilijke omstandigheden. Sint Oliver Plunkett, de gemartelaarde Aartsbisschop van Armagh, is het bekendste voorbeeld in een reeks van dappere zonen en dochters van Ierland die bereid waren hun leven te geven uit trouw aan het Evangelie. Na de Katholieke Emancipatie was de Kerk vrij om opnieuw te groeien. Gezinnen en ontelbare individuen die hadden volhard in het geloof in tijden van beproeving werden katalysatoren van de grote opleving van het Ierse Katholicisme in de negentiende eeuw. De Kerk zorgde voor onderwijs, vooral voor de armen, en dat zou een grote bijdrage vormen aan de Ierse maatschappij. Onder de vruchten van de nieuwe Katholieke scholen was een stijging in roepingen: generaties van missiepriesters, zusters en broeders verlieten hun vaderland om op elk continent te dienen, vooral in de Engelstalige wereld. Niet alleen vanwege hun grote aantal waren zij uitzonderlijk, maar ook vanwege de kracht van hun geloof en de standvastigheid van hun pastorale toewijding. Vele bisdommen, vooral in Afrika, Amerika en Australië, hebben baat gehad bij de aanwezigheid van Ierse geestelijken en religieuzen die het Evangelie predikten en parochies, scholen en universiteiten, klinieken en ziekenhuizen stichtten voor zowel Katholieken als de gemeenschap als geheel, met bijzondere aandacht voor de armen.

Elke Ierse familie kent wel iemand – een zoon of dochter, een oom of tante – die zijn of haar leven aan de Kerk heeft gegeven. Terecht achtten en koesteren Ierse families hun geliefden die hun leven aan Christus hebben gewijd, de gave van het geloof met anderen delen, en dat geloof in de praktijk brengen in liefdevolle dienstbaarheid aan God en de naaste.

4. In recente jaren, echter, heeft de Kerk in uw land te maken gehad met nieuwe en ernstige uitdagingen van het geloof, die voortkomen uit de snelle veranderingen en secularisatie van de Ierse maatschappij. Er hebben snelle sociale veranderingen plaatsgehad die vaak de trouw aan de Katholieke leer en waarden ongunstig beïnvloedden. Te vaak werden de sacramentele en devotionele handelingen die het geloof onderhouden en laten groeien, zoals regelmatig biechten, dagelijks gebed en jaarlijkse retraites, verwaarloosd. Van belang in deze periode was ook de neiging, mede van priesters en religieuzen, om denkwijzen en beschouwingen van seculiere waarheden aan te nemen zonder voldoende verwijzingen naar het Evangelie. De hernieuwing voorgesteld door het Tweede Vaticaans Concilie werd soms verkeerd begrepen en, in het licht van de diepgaande maatschappelijke veranderingen die plaatsvonden, was het zeker verre van gemakkelijk om te begrijpen hoe die het beste uit te voeren. Er was in het bijzonder een goedbedoelde maar misleidde neiging om strafmaatregelen vanwege ongeoorloofde situaties te ontwijken. In deze algemene context moeten we proberen het verontrustende probleem van seksueel misbruik van kinderen, dat op geen kleine wijze heeft bijgedragen aan de verzwakking van het geloof en het verlies van respect voor de Kerk en haar leer, te begrijpen.

Alleen door zorgvuldig de vele aspecten die tot de huidige crisis hebben geleid te onderzoeken kan er een heldere diagnose van de oorzaken worden gesteld en effectieve behandelingen worden gevonden. Zeker, we kunnen onder de bijdragende factoren voegen: onvoldoende richtlijnen voor het bepalen van de geschiktheid van kandidaten voor het priesterschap en het religieuze leven; onvoldoende menselijke, intellectuele en geestelijke vorming in seminaries en novitiaten; een neiging in de maatschappij om de geestelijkheid en andere autoriteitsfiguren te begunstigen; en een misplaatste zorg voor de reputatie van de Kerk en het ontwijken van schandalen, die hebben geleid tot het niet toepassen van wettelijke strafmaatregelen en het niet beschermen van de waardigheid van ieder persoon. Er is dringend actie nodig om deze aspecten, die zulke tragische gevolgen hebben gehad voor de levens van slachtoffers en hun families, en die het licht van het Evangelie hebben verduisterd zoals eeuwen aan vervolging niet is gelukt, aan te pakken.

5. Bij verschillende gelegenheden sinds mijn verkiezing tot de Stoel van Petrus, heb ik slachtoffers van seksueel misbruik ontmoet, zoals ik ook in de toekomst bereid ben te blijven doen. Ik heb met hen neergezeten, heb naar hun verhalen geluisterd, hun lijden erkent, en met en voor hen gebeden. Eerder in mijn pontificaat, uit zorg voor deze zaken, vroeg ik de bisschoppen van Ierland, “de waarheid te achterhalen van er in het verleden is gebeurd, te doen wat nodig is om te voorkomen dat het zich herhaalt, te garanderen dat de principes van het recht volledig worden gerespecteerd, en bovenal, genezing te brengen voor de slachtoffers en allen die door deze flagrante misdaden zijn geraakt” (Toespraak voor de Bisschoppen van Ierland, 28 oktober 2006).

Door middel van deze brief wil ik u allemaal, als Gods volk in Ierland, manen om na te denken over de wonden van Christus’ lichaam, de soms pijnlijke geneesmiddelen die nodig zijn om ze te verbinden en genezen, en de noodzaak van eenheid, liefdadigheid en wederzijdse steun in het langetermijnproces van herstel en kerkelijke vernieuwing. Ik keer mij nu tot u met woorden vanuit mijn hart, en ik wil ieder van u aanspreken, persoonlijk en als broeders en zusters in de Heer.

6. Aan de slachtoffers van misbruik en hun familie

U hebt zwaar geleden en ik heb waarlijk spijt. Ik weet dat niets het kwaad dat u hebt doorgemaakt ongedaan kan maken. Uw vertrouwen is verraden en uw waardigheid geschonden. Velen van u ondervonden dat, toen u dapper genoeg was om te spreken over wat u was aangedaan, niemand wilde luisteren. U die bent misbruikt in woongemeenschappen moet hebben ervaren dat er geen ontsnapping was aan uw lijden. Het is begrijpelijk dat u het moeilijk vindt om te vergeven of verzoend te worden met de Kerk. In haar naam druk ik openlijk de schaamte en het berouw uit dat we allemaal voelen. Tegelijkertijd vraag ik u niet de hoop te verliezen. In de gemeenschap van de Kerk ontmoeten we de persoon van Jezus Christus, die zelf slachtoffer was van onrecht en zonde. Net als jullie draagt Hij nog steeds de wonden van zijn onverdiende lijden. Hij begrijpt de diepte van uw pijn en het blijvende effect daarvan op uw leven en uw relaties, waaronder uw relatie met de Kerk. Ik weet dat sommigen van u het zelfs moeilijk vinden om de deur van een kerk binnen te gaan, na alles wat er gebeurd is. Maar door Christus’ eigen wonden, verandert door zijn verlossend lijden, wordt de kracht van het kwaad gebroken en worden wij opnieuw geboren in leven en hoop. Ik geloof ten diepste in de genezende kracht van de zelfgevende liefde – zelfs in de meeste duistere en hopeloze situaties – om bevrijding en de belofte van een nieuw begin te schenken.

Als herder die bezorgd is om het welzijn van alle kinderen van God, vraag ik u nederig om te overwegen wat ik gezegd heb. Ik bid dat, door dichter to Christus te komen en door deel te nemen aan het leven van Zijn Kerk – een Kerk gezuiverd door boete en hernieuwd in pastorale zorg – u Christus’ oneindige liefde voor ieder van u opnieuw zult ontdekken. Ik ben er zeker van dat u op deze wijze verzoening, diepgaande innerlijke genezing en vrede kunt vinden.

7. Aan priesters en religieuzen die kinderen hebben misbruikt

U hebt het vertrouwen verraden dat onschuldige jonge mensen en hun ouders in u hadden gesteld, en daar zult u voor moeten instaan voor de Almachtige God en voor juist gevormde tribunalen. U hebt de achting van het Ierse volk verspeeld en uw broeders beschaamd en onteerd. U die priesters bent heeft de heiligheid van het wijdingssacrament, waarin Christus zichzelf laat zien in ons en onze daden, geschoffeerd. Naast de enorme schade aan de slachtoffers is er grote schade aan de Kerk en het publieke beeld van het priesterschap en het religieuze leven berokkend.

Ik roep u om uw geweten te onderzoeken, om verantwoordelijkheid te nemen voor de zonden die u begaan heeft, en nederig uw berouw te tonen. Welgemeende boete opent de deur naar Gods vergeving en de genade van ware verandering. Door te bidden en boete te doen voor degenen die u hebt misdaan zult u persoonlijk moeten boeten voor uw daden. Het verlossende offer van Christus heeft de kracht om zelfs de zwaarste zonden te vergeven en zelfs het grootste kwaad ten goede te keren. De gerechtigheid van God roept ons tegelijkertijd op om onze daden te erkennen en niets te verbergen. Erken openlijk uw schuld, geef u over aan het recht, maar verlies niet de hoop of de genade van God.

8. Aan ouders

U bent ten diepste geschokt door het nieuws over de vreselijke dingen die gebeurd zijn in wat de veiligste omgeving zou moeten zijn. In de wereld van vandaag is het niet makkelijk een thuis te bouwen en kinderen op te voeden. Ze horen op te groeien in veiligheid, in liefde en waardering, met een goede kennis van hun identiteit en waarde. Zij hebben het recht om onderwezen te worden in authentieke morele waarden, geworteld in de waardigheid van de menselijke persoon, om door de waarheid van ons Katholiek geloof geïnspireerd te worden en om gedrags- en handelswijzen te leren die tot een gezond zelfbeeld en blijvend geluk leiden. Deze edele maar veeleisende taak is in de eerste plaats aan u, hun ouders, toevertrouwd. Ik roep u op om uw deel te doen in het bieden van de best mogelijke zorg voor kinderen, zowel thuis als in de maatschappij als geheel, terwijl de Kerk op haar beurt de maatregelen van de laatste jaren blijft uitvoeren om jonge mensen in de parochie en op school te beschermen. Bij het uitvoeren van deze verantwoordelijkheden van levensbelang verzeker ik u van mijn nabijheid en bied ik u de steun van mijn gebeden.

9. Aan de kinderen en jongeren van Ierland

Ik wil jullie een bijzondere aanmoediging geven. Jullie ervaring van de Kerk is heel anders dan die van jullie ouders en grootouders. De wereld is ontzettend veranderd sinds zij zou oud waren als jullie. Maar alle mensen, in iedere generatie, zijn geroepen om hetzelfde levenspad af te leggen, hoe hun omstandigheden ook mogen zijn. We zijn allemaal geschokt door de zonden en het falen van sommige leden van de Kerk, in het bijzonder van hen die waren gekozen om jonge mensen te begeleiden en dienen. Maar in de Kerk vinden we Jezus Christus, die altijd dezelfde is, gisteren vandaag en tot in eeuwigheid (vg. Heb 13, 8). Hij houdt van jullie en heeft zichzelf voor jullie aan het kruis opgeofferd. Zoek een persoonlijke relatie met Hem in de gemeenschap van Zijn Kerk, want Hij zal jullie vertrouwen nooit beschamen! Hij alleen kan jullie diepste verlangens vervullen en jullie leven hun volle betekenis geven door het ten dienste te stellen van anderen. Houdt jullie ogen gericht op Jezus en Zijn goedheid, en koester het vuur van het geloof in jullie hart. Samen met jullie medekatholieken in Ierland, kijk ik naar jullie als trouwe volgelingen van onze Heer die hun enthousiasme en idealisme, dat we zo nodig hebben, bijdragen aan de herbouw en vernieuwing van onze geliefde Kerk.

10. Aan de priesters en religieuzen in Ierland

Ieder van ons lijdt als gevolg van de zonden van onze broeders die een heilig vertrouwen hebben verraden of er in niet slaagden rechtmatig en verantwoordelijk om te gaan met aantijgingen van misbruik. Vanwege de woede en verontwaardiging die hierdoor is veroorzaakt, niet alleen onder de lekengelovigen maar ook onder uzelf en uw religieuze gemeenschappen, voelen velen van u zich persoonlijk ontmoedigd, zelfs verlaten. Ik ben mij er ook van bewust dat jullie, in de ogen van sommige mensen, besmet zijn en gezien worden als op de één of andere manier verantwoordelijk voor de misdaden van anderen. Op dit pijnlijke moment wil ik de toewijding van jullie priesterlijke en religieuze levens en apostolaten erkennen, en ik nodig jullie uit om jullie geloof in Christus, jullie liefde voor Zijn Kerk en jullie vertrouwen in de belofte van verlossing, vergeving en innerlijke hernieuwing in het Evangelie, opnieuw te bevestigen. Zo zullen jullie voor iedereen laten zien dat waar de zonde woekert, de genade mateloos is (vr. Rom. 5, 20).

Ik weet dat velen van jullie teleurgesteld, ontzet en boos zijn vanwege de manier waarop deze zaken zijn behandeld door sommige van jullie superieuren. Maar het is essentieel dat jullie nauw samenwerken met hen die de autoriteit hebben en helpen te verzekeren dat de maatregelen die genomen zijn als antwoord op de crisis, werkelijk evangelisch, rechtmatig en effectief zijn. Bovenal roep ik jullie op om steeds meer mannen en vrouwen van gebed te zijn, dapper het pad van bekering, zuivering en verzoening volgend. Op die manier zal de Kerk in Ierland nieuw leven en vitaliteit putten uit jullie getuigenis van de verlossende kracht van de Heer, zichtbaar in jullie leven.

 11. Aan mijn broederbisschoppen

Het kan niet ontkend worden dat sommigen van u en uw voorgangers gefaald hebben, soms zeer ernstig, in het toepassen van de gevestigde regels van het kerkrecht aangaande de misdaad van kindermisbruik. Er zijn ernstige fouten gemaakt in het reageren op beschuldigingen. Ik weet hoe moeilijk het is geweest om de omvang en complexiteit van het probleem te onderkennen, om betrouwbare informatie te verkrijgen en om de juiste beslissingen te nemen met advies dat zichzelf tegensprak. Maar toch moet worden toegegeven dat er ernstige inschattingsfouten zijn gemaakt en dat het leiderschap gefaald heeft. Dit alles heeft uw geloofwaardigheid en effectiviteit ernstig ondermijnt. Ik waardeer de inspanningen die u verricht heeft om fouten uit het verleden te herstellen en om te garanderen dat deze niet nog eens gebeuren. Naast het volledig uitvoeren van de regels van het kerkrecht aangaande gevallen van kindermisbruik, blijf samenwerken met de burgerautoriteiten op hun bevoegdheidsterrein. Religieuze oversten moeten uiteraard hetzelfde doen. Ook zij hebben deelgenomen aan recente gesprekken hier in Rome met het oog op het creëren van een heldere en consequente benadering van deze zaken. Het is noodzakelijk dat de regels over de veiligheid van kinderen in de Kerk in Ierland steeds worden herzien en bijgewerkt en dat ze volledig en zonder partij te trekken worden uitgevoerd in overeenstemming met het kerkrecht.

Alleen resoluut handelen in totale eerlijkheid en openheid kan het respect en de goedgunstigheid van het Ierse volk voor de Kerk waar wij ons leven aan hebben gewijd herstellen. Dit moet in de allereerste plaats uit uw eigen zelfonderzoek, innerlijke zuivering en geestelijke vernieuwing voortkomen. Het Ierse volk verwacht terecht dat u mannen van God bent, heilig, dat u simpel leeft en iedere dag persoonlijke bekering nastreeft. In de woorden van Sint Augustinus bent u voor hen een bisschop, maar met hen bent u geroepen een volgeling van Christus te zijn (vg. Homilie 340, 1). Daarom maan ik u om uw verantwoordelijkheidsgevoel tegenover God te vernieuwen, om te groeien in solidariteit met uw mensen en uw pastorale zorg voor alle leden van uw kudde uit te diepen. Ik vraag u in het bijzonder aandacht te hebben voor het geestelijke en morele leven van elk van uw priesters. Wees hen door uw eigen leven een voorbeeld, wees hen nabij, luister naar hun zorgen, moedig hen aan in deze moeilijke tijd en wakker het vuur van hun liefde voor Christus en hun toewijding aan de dienst tot hun broeders en zusters aan.

Ook de lekengelovigen moeten worden aangemoedigd op passende wijze deel te nemen aan het leven van de Kerk. Zorg dat zij zo gevormd worden dat zij welbespraakt en overtuigend een getuigenis van het Evangelie kunnen geven te midden van de moderne maatschappij (vg. 1 Pet 3, 15) en vollediger kunnen meewerken in het leven en de missie van de Kerk. Dat zal op zijn beurt u helpen om wederom geloofwaardige leiders en getuigen van de verlossende waarheid van Christus te zijn.

12. Aan alle gelovigen in Ierland

De ervaring van een jongere van de Kerk zou altijd vruchtbaar moeten zijn als een persoonlijke en levensveranderende ontmoeting met Jezus Christus binnen een liefhebbende, koesterende gemeenschap. In deze omgeving moeten jonge mensen worden aangemoedigd om zich te ontwikkelen tot hun volledige menselijke en geestelijke formaat, om te streven naar de hoge idealen van heiligheid, liefdadigheid en waarheid, en om inspiratie te halen uit de rijkdom van een grote religieuze en culturele traditie. In onze steeds meer geseculariseerde maatschappij, waarin zelfs wij Christenen het vaak moeilijk vinden om te spreken over de transcendente dimensie van ons bestaan, moeten we nieuwe manieren vinden om de schoonheid en rijkdom van vriendschap met Jezus Christus binnen de gemeenschap van Zijn Kerk door te geven aan jonge mensen. In het bestrijden van de huidige crisis zijn maatregelen om rechtmatig om te gaan met individuele misdaden van levensbelang, maar op zichzelf zijn zij niet genoeg: er is een nieuwe visie nodig, om de huidige en toekomstige generaties te inspireren de gave van ons gezamenlijk geloof te koesteren. Door het pad van het Evangelie te gaan, door de geboden te volgen en onze levens steeds meer aan de persoon van Jezus Christus te spiegelen, zullen jullie zeker de diepzinnige vernieuwing die nu zo nodig is ervaren. Ik nodig jullie allen uit om vast te houden aan deze weg.

13. Beste broeders en zusters in Christus, ik heb deze woorden van aanmoediging en steun willen delen vanuit een diepe zorg voor u allen in deze moeilijke tijd waarin de zwakheid van de mens zo scherp zichtbaar is geworden. Ik hoop dat u ze wilt ontvangen als een teken van mijn geestelijke nabijheid en mijn vertrouwen in uw vermogen om de huidige uitdagingen te beantwoorden door hernieuwde inspiratie en kracht te halen uit de edele Ierse traditie van trouw aan het Evangelie, vasthoudendheid in het geloof en standvastigheid in het streven naar heiligheid. Solidair met u allen bid ik ernstig dat, door de genade van God, de wonden van zo vele individuen en families mogen genezen en dat de Kerk in Ierland een tijd van hergeboorte en geestelijke vernieuwing mag meemaken.

14. Ik wil nu een aantal concrete initiatieven aan u voorleggen om de situatie tegemoet te treden.

Bij de sluiting van mijn ontmoeting met de Ierse bisschoppen vroeg ik om de Vastentijd van dit jaar te gebruiken als een tijd om te bidden om het uitgieten van de genade van God en de gaven van heiligheid en kracht van de Heilige Geest over de Kerk in uw land. Ik nodig u nu allen uit om uw vrijdagse boetedoening toe te wijden aan deze intentie, voor de periode van één jaar, tussen nu en Pasen 2011. Ik vraag u om uw vasten, uw gebed, uw schriftlezing en uw liefdadigheidswerk hieraan op te dragen om zo de genade van genezing en vernieuwing van de Kerk in Ierland te verkrijgen. Ik moedig u aan om opnieuw het sacrament van Verzoening te ontdekken en vaker gebruik te maken van de transformerende kracht van de genade daarvan.

Er moet bijzondere aandacht zijn voor de Eucharistische aanbidding, en in ieder bisdom zouden er kerken en kapellen speciaal moeten worden toegewijd hieraan. Ik vraag parochies, seminaries, religieuze huizen en kloosters om perioden van Eucharistische aanbidding te organiseren, zodat iedereen de kans heeft deel te nemen. Door middel van intens gebed tegenover de ware aanwezigheid van de Kerk kunt u eerherstel krijgen voor de zonden van misbruik die zoveel schade hebben berokkend, en tegelijkertijd de genade van hernieuwde kracht en een dieper bewustzijn van de missie afsmeken voor alle bisschoppen, priesters, religieuzen en lekengelovigen.

Ik vertrouw erop dat dit programma zal leiden te een hergeboorte van de Kerk in Ierland in de volheid van Gods eigen waarheid, want de waarheid maakt ons vrij (vg. Joh 8, 32).

Verder ben ik, na overleg en gebed hierover, van plan een Apostolische Visitatie van bepaalde bisdommen in Ierland te houden, evenals van seminaries en religieuze congregaties. Regelingen voor de Visitatie, die de bedoeling heeft de plaatselijke Kerk bij te staan op weg naar vernieuwing, zullen gemaakt worden in overleg met de bevoegde afdelingen van de Roomse Curie en de Ierse Bisschoppenconferentie. Details zullen te zijner tijd bekend worden gemaakt.

Ik stel ook voor dat er een landelijke Missie wordt gehouden voor alle bisschoppen, priesters en religieuzen. Ik hoop dat, door gebruik te maken van de expertise van ervaren predikers en retraitebegeleiders uit Ierland en van elders, en door opnieuw de conciliedocumenten, de liturgische riten van wijding en professie, en recente pontificale leerstellingen te bestuderen, u tot een diepgaander begrip komt van uw respectievelijke roepingen, om zo de wortels van uw geloof in Jezus Christus te herontdekken en diep te drinken van de bronnen van leven water die Hij door Zijn Kerk biedt.

In dit Jaar van de Priester vertrouw ik u in het bijzonder toe aan de persoon van Sint Jean Marie Vianney, die zo’n rijk begrip had van het geheim van het priesterschap. “De priester,” schreef hij, “heeft de sleutel tot de schatten van de hemel: hij opent de deur; hij is de rentmeester van de goede Heer; de beheerder van zijn goederen.” De Pastoor van Ars begreep heel goed hoe gezegend een gemeenschap is als zij bediend wordt door een goede en heilige priester: “Een goede herder, een pastor naar Gods hart, is de grootste schat die de goede God aan een parochie kan geven, en één van de kostbaarste gaven van de goddelijke genade.” Op voorspraak van Sint Jean Marie Vianney, moge het priesterschap in Ierland tot nieuw leven komen, en moge de hele Kerk in Ierland groeien in waardering voor de grote gave van het priesterschap.

Ik grijp deze kans om bij voorbaat iedereen te danken die bij het organiseren van de Apostolische Visitatie en de Missie betrokken zal zijn, evenals de mannen en vrouwen door heel Ierland die al werken voor de veiligheid van kinderen in de kerkelijke omgeving. Sinds het eerste onderkennen van de ernst en grootte van het probleem van seksueel misbruik van kinderen in Katholieke instellingen heeft de Kerk een immense hoeveelheid werk verricht, in vele delen van de wereld, om dit te erkennen en tegen te gaan. Hoewel geen werk te veel moet zijn om de bestaande regels te verbeteren en bij te werken, ben ik bemoedigd door het feit dat de huidige regelgeving van plaatselijke kerken in sommige delen van de wereld gezien wordt als een model voor andere instellingen.

Ik wil deze brief besluiten met een speciaal Gebed voor de Kerk in Ierland, dat ik u stuur met de zorg van een vader voor zijn kinderen en met de genegenheid van een medechristen, geschokt en gewond door wat er in onze geliefde Kerk is gebeurd. Wanneer u dit gebed in uw gezinnen, parochies en gemeenschappen bidt, moge de Heilige Maagd Maria u beschermen en ieder van u naar een grotere nabijheid met haar Zoon, gekruisigd en verrezen, leiden. Met grote genegenheid en vast vertrouwen in de beloften van God, geef ik u allen in vriendschap mijn Apostolische Zegen, als een teken van kracht en vrede in de Heer.

Uit het Vaticaan, 19 maart 2010, op de Feestdag van Sint Jozef

BENEDICTUS PP. XVI

 

God van onze vaderen,
hernieuw ons in het geloof dat onze leven en verlossing is,
de hoop die vergeving en innerlijke vernieuwing belooft,
de liefde die zuivert en onze harten opent
om U lief te hebben, en door u, elk van onze broeders en zusters.

Heer Jezus Christus,
moge de Kerk in Ierland haar eeuwenoude toewijding hernieuwen
voor het onderwijzen van onze jongen mensen in waarheid en goedheid, heiligheid en gulle dienstbaarheid aan de maatschappij.

Heilige Geest, trooster, voorspreker en gids,
zet aan tot een nieuw lente van heiligheid en apostolische ijver
voor de Kerk in Ierland.

Moge onze pijn en onze tranen,
ons gemeende streven om gedane fouten goed te maken,
en ons vaste voornemen tot verandering
een overvloedige oogst van genade zijn
vor het verdiepen van het geloof
in onze gezinnen, parochies, scholen en gemeenschappen,
voor de spirituele vooruitgang van de Ierse maatschappij,
en de groei van liefdadigheid, gerechtigheid, vreugde en vrede
in de hele menselijke familie.

Aan u, Drieëne God,
vol vertrouwen in de liefdevolle bescherming van Maria,
Koningin van Ierland, onze Moeder,
en van Sint Patrick, Sint Brigid en alle heiligen,
vertrouwen wij onszelf, onze kinderen,
en de noden van de Kerk in Ierland toe.

Amen.

Advertisement

One thought on “Brief aan de Katholieken in Ierland”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s