Het probleem Medjugorje

Er is al jaren een discussie over het fenomeen van de zogenaamde ‘Mariaverschijningen’ in Medjugorje: verschijnt de Moeder van God werkelijk aan de zieners uit Medjugorje? Of zijn de visioenen parapsychologische producten van het onderbewuste van de zieners? Is het bedrieglijke manipulatie of zelfs het bedrog van boze machten? Er wordt gesproken over plannen van het Vaticaan om het fenomeen Medjugorje door commissie te laten bestuderen. Regina Einig vraagt de voorzitter van de Duitse Vereniging voor Mariologie en onderwijzer in Dogmatiek en Patrologie, professor Manfred Hauke.

Wat is de theologische betekenis van Mariaverschijningen?

Verschijningen van de Moeder van God vallen onder het charisma van de profetie, waarin het onkenbare werk van de Geest van God tot uitdrukking komt. Paulus zegt: “Blus de Geest niet uit, kleineer de profetische gaven niet” (1 Tess 5, 19-20). Het boek Spreuken legt al uit: “Waar het visioen ontbreekt, verwildert het volk” (Spr 29, 18). Volgens Thomas van Aquino worden de profetische openbaringen na de tijd van de apostelen niet meer gegeven om het geloof te verspreiden, maar om het menselijk handelen te beïnvloeden. In de theologie wordt in dit verband gesproken over ‘privé-openbaringen’, voor zover het meegedeelde niet tot de algemene en publieke openbaring behoort die met de apostolische tijd is afgesloten. ‘Privé’ betekent hier het zien door één enkele persoon, een groep of soms, in bijzondere situaties, ook een hele kerk. De ‘privé-openbaringen’ of, beter, profetische openbaringen helpen ons de “tekenen van de tijd” (Luc 12, 56) te herkennen en ernaar te handelen. Volgens Paus Benedictus XVI houdt de erkenning van een privé-openbaring door de plaatselijke bisschop geenszins een geloofsplicht (fides divina) in de strikte zin in, maar het feit dat men een puur menselijk geloof (fides humana) kan hebben in de vastgestelde verschijningen. Geen enkele katholiek is ook verplicht te geloven dat de Moeder van God in Lourdes en Fatima is verschenen; maar de Kerk verklaart dat de berichten over de verschijningen geloofwaardig zijn en dat een katholiek erin mag geloven en een daaraan verbonden spiritualiteit mag uitdrukken. Ja, de Kerk heeft zelfs gedenkdagen aan de liturgische kalender toegevoegd en bijpassende Misformulieren uitgegeven. Profetische openbaringen zijn geen standaard onderdeel van het Christelijk leven, maar eerder een uitzondering: “Gelukkig zij die zonder gezien te hebben toch tot geloof komen” (Joh 20, 29). De Catechismus van de Katholiek Kerk zegt met de heilige Johannes van het Kruis: “In [Jezus Christus] zegt Hij alles en er zal geen ander woord zijn dan dat. “Daarom zou degene die nu God wil ondervragen of een visioen of openbaring wenst, niet alleen een dwaasheid begaan, maar hij zou God ook een belediging aandoen, omdat hij zijn ogen niet geheel en al op Christus vestigt zonder iets anders of iets nieuws te wensen”” (CKK 65).

Is het mogelijk dat er verschijningen zijn die de mens iets meedelen dat niet uit zijn eigen psyche stamt?

Volgens een wijdverbreide theorie die tot op Karl Rahner teruggaat zijn alle verschijningen ‘ingebeelde visioenen’. Volgens die theorie heeft de inhoud van de ‘verschijning’ een psychologische oorsprong, ook als die door een Goddelijke daad mogelijk gemaakt is. God werkt niet rechtstreeks in deze wereld, alleen door geschapen tussenwegen (in het bijzonder door de menselijke geest). Met andere woorden: of iemand een kabouter, zijn eigen schoonmoeder of de Maagd Maria in een visioen heeft gezien, hangt van een subjectieve psychische toestand af, van onbewuste mentale automatismen en niet van objectieve gegevens die de mens van buiten tegemoetkomen. Zo’n theorie kan uiteindelijk geen vragen stellen over de authenticiteit van Mariaverschijningen. Daar is tegenin te brengen dat het niet haalbaar is de rechtstreekse invloed van God op deze wereld intellectueel niet uit te sluiten, omdat dan de schepping uit het niets, die alleen op God Zelf teruggaat, onmogelijk zou zijn. Daarnaast zijn er zonder twijfel waargenomen gebeurtenissen waarbij de inhoud van wat gezien werd van een buitenmentale ervaring komt: bijvoorbeeld, bij de Mariaverschijningen in Knock in Ierland in 1879 zagen 15 mensen Maria met andere heiligen en een altaar in de stromende regen; de plek waar de heiligen stonde bleef desondanks droog. Zo’n gebeurtenis is niet uit te leggen door middel van Rahner’s subjectivistische voorstel. We moeten altijd de subjectieve factor in gedachten houden: zelfs in echte openbaringen kunnen fouten sluipen als de menselijke verbeelding iets toevoegt of als een uitspraak verkeerd wordt begrepen. En dan is er natuurlijk het fenomeen van morbide fantasieën, of de mogelijkheid van bedrog. Als die zijn uitgesloten blijft voor de uitleg van de verschijningen de studie van de buitenmentale oorsprong over: het ingrijpen van God en hemelse personen, of in plaats daarvan kwade machten.

Welke soorten visioenen of verschijningen kunnen worden onderscheiden?

Volgens de theologische definitie betekent ‘verschijning’ het ingrijpen van een hemels wezen, ervaren met de zintuigen of door de verbeelding. Het idee ‘visioen’ daarentegen, benadrukt de subjectiviteit en daarom het waarnemen van een gebeurtenis dat gewoonlijk niet zichtbaar is. Daaronder kunnen ‘fysieke visioenen’ vallen, als het waargenomen object gezien wordt met de ogen; ‘verbeelde’ visioenen (die zich alleen via de verbeelding manifesteren), of ‘intellectuele’ visioenen (die door middel van het denkvermogen worden waargenomen, zonder een zintuiglijke indruk achter te laten).

Past het fenomeen Medjugorje volgens u in de lijn van de belangrijke Mariaverschijningen zoals Lourdes, Fatima en Guadalupe?

Net als de door u genoemde plaatsen, die door de Kerk zijn erkent, kent Medjugorje een indrukwekkende stroom pelgrims die daar komen bidden, bekering zoeken of hun geloof vernieuwen. Ik was zelf zeer onder de indruk met de vele biechtgelegenheden toen ik Medjugorje bezocht in 1985. Iemand vertelde me: “Mijn laatste biecht was voor de Tweede Wereldoorlog.” Een relatief groot aantal religieuze roepingen zijn aan de pelgrimsplaats, de geloofsgemeenschap en het gebedsleven van die plekken verbonden.

Aan de andere kant zijn er duidelijke verschillen. Daaronder zijn de visioenen en wonderen die de Kerk als geloofwaardig bestempeld. In Gaudalupe waren er vier verschijningen van Maria (9-12 december 1531), die geloofwaardig werden door één van de grootste wonderen in de Kerkgeschiedenis, namelijk de afdruk van een afbeelding van Maria op de mantel van de ziener. In de daaropvolgende tien jaar bekeerden acht miljoen indianen zich. The authenticiteit van de verschijningen werd in 1566, na een kanoniek proces, erkend en de ziener werd in 2002 heilig verklaard. In Lourdes werden achttien Marieverschijningen geteld die in een half jaar plaatsvonden (11 februari tot 16 juli 1858).De boodschappen van die verschijningen handelden over gebed en boetedoening. Vanaf het begin werden ze geloofwaardig door wonderen, die een diepgaan medisch en kerkelijk onderzoek doorstonden. De erkenning door de bisschop (1862) hield verband met de persoonlijke geloofwaardigheid van de ziener, Bernadette Soubirous, die na haar ontmoeting met de Moeder van God in een klooster intrad en in 1933 heilig werd verklaard. De gebeurtenissen van Fatima bestonden uit zes verschijningen van Maria (mei tot oktober 1917), die vooraf werden gegaan door drie verschijning van engelen (1916), en werden voortgezet door verschijningen aan de zieneres Lucia in Pontevedra (1925-26) en Tuy (1929-1930). Het wonder van de zon in Fatima (13 oktober 1917) vond plaats voor ongeveer 50.000 mensen. De Mariaverschijningen van 1917 werden als geloofwaardig erkend in 1930, en de boodschappen aan Lucia in Pontevedra en Tuy in 1939. Twee van de zieners (Francisco en Jacinta, die als kinderen stierven) werden in 2000 zalig verklaard, en het heiligverklaringsproces van de kortgeleden gestorven Zuster Lucia begon in 2008. Dus Guadalupe, Lourdes en Fatima onderscheiden zich door een zeer beperkt aantal Mariaverschijningen, door een duidelijke boodschap, door de heiligheid, door de Kerk erkend, van de zieners, en door de indrukwekkende bevestiging op basis van duidelijke wonderen.

In tegenstelling tot deze plaatsen, is Medjugorje heel anders: het aantal zogenaamde verschijningen moet inmiddels ruim 40.000 zijn: de boodschappen zijn met name talrijk en werpen een aantal kritische vragen op; over de geloofwaardigheid van de zieners hangt een donkere schaduw van een bewezen leugen; een wonder dat door de Kerk werd erkend heeft nooit plaatsgevonden; de wondertekenen die de zieners voorspelden als bevestiging van Medjugorje hebben nog niet plaatsgehad. De Portugese Kardinaal Saraiva-Martins, jarenlang prefect van de Congregatie voor Heiligverklaringen, kreeg kortgeleden gevraagd naar de overeenkomsten tussen Medjugorje en Fatima. Hij gaf zijn mening als volgt: terwijl de herderskinderen van Fatima zich nederig gedroegen en kozen voor stilte zijn deze waarden niet zo duidelijk in Medjugorje; Zuster Lucia ging het klooster in, geen van de zieners van Medjugorje heeft het gewijde leven gekozen [één van de zieners trouwde in plaats daarvan met een Amerikaans model; dit is natuurlijk geen zonde, maar het is ook geen bijzonder teken van een bovennatuurlijke invloed door de Mariaverschijningen]; Zuster Lucia schreef de geheimen die Maria haar toevertrouwde op, terwijl de zieners van Medjugorje ze voor zichzelf houden. “Nee, ik zie geen overeenkomsten tussen Fatima en Medjugorje”(www.papanews.it, 15 januari 2010).

Veel mensen beschouwen Medjugorje als het begin van hun bekering. Is er een theologische logica van “goede vruchten” waardoor de genade ervaren wordt of de gebeurtenis als authentiek kan worden beschouwd?

Goede vruchten alleen zijn nog steeds geen bevestiging van de bovennatuurlijke oorsprong van een visioen. In de medische wereld zorgt een placebo soms ook voor goede resultaten, maar toch is het geen medicijn op zich. En zelfs op plekken waar bedrog plaatsvindt of zelfs waar de duivel handelt, is het mogelijk dat de Goddelijke genade mensen bekeert en dat zij God vinden. In het bepalen van de bovennatuurlijke geloofwaardigheid van Mariaverschijningen moeten de vruchten verbonden zijn met een onderzoek van de gebeurtenis zelf en de bevestiging ervan door wonderen. En Medjugorje zijn er niet alleen goede vruchten, maar ook een hele reeks negatieve gevolgen die verbonden zijn met de verschijningen. Eén daarvan is de aanmoediging van twee Franciscaner broeders die door de ziener Vicka namens de ‘Gospa’ werden aangemoedigd zich af te zetten tegen de legitieme aanwijzingen van de plaatselijke bisschop aangaande hun pastorale activiteiten. Op de herhaalde aandrang van de ‘Gospa’ op ongehoorzaamheid (13 keer), reageerde de bisschop toentertijd, Bisschop Zanic, die in eerste instantie positief tegenover Medjugorje stond, heel begrijpelijk met een afwijzing.

In zijn reactie op het bezoek van Kardinaal Schönborn bracht Bisschop Peric de andere vruchten van dezelfde aandrang op ongehoorzaamheid onder de aandacht: Op dit moment zijn er in het Bisdom Mostar-Duvno negen voormalige Franciscanen die ontheven zijn van hun dienstwerk, maar die nog steeds doorwerken in overgenomen parochies als legale priesters; bepaalde Franciscanen nodigden in 2001 een Oud-Katholieke diaken uit, die zichzelf als ‘aartsbisschop’ voorstelde en ruim 700 jongeren ‘vormde’ in de overgenomen parochies, wat een diaken nooit legitiem kan doen; twee van de opstandige broeders nodigden een Oud-Katholieke bisschop uit Zwitserland uit met het verzoek hen tot bisschop te wijden, iets wat de Oud-Katholieke bisschop trouwens afwees. Twee broeders die nauw betrokken waren bij het begin van het Medjugorje-gebeuren, zijn door de Kerk gedisciplineerd: Jozo Zovko (de zielzorger tijdens de eerste maanden van de verschijningen, juni-augustus 1981) was door zijn superieuren verboden om nog enig contact te hebben met Medjugorje; Tomislav Vlasic, die van 1981 tot 1988 in Medjugorje werkte, werd in 2008 van zijn priesterlijke taken door de Heilige Stoel. De Congregatie voor de Geloofsleer gaf onder andere als reden van overtreding van het zesde gebod, vergroot door zogenaamde ‘mystieke redenen’. De broeder had in feite, op aanwijzingen van de ‘Gospa’ en de ziener Marija Pavlovic, een ‘mystiek huwelijk’ gesloten met een dame uit Duitsland binnen een gemengde religieuze gemeenschap. Deze ongewone verbintenis tussen persoonlijke neigingen en mystiek heeft een verdere achtergrond: in 1976, en dus voor zijn betrokkenheid bij Medjugorje, verwekte de broeder een kind bij een zuster in een gemengde ‘Franciscaanse gemeenschap’, stuurde haar met vrome waarschuwingen naar Duitsland en ontkende zijn vaderschap. Deze zaak werd in 1984 bekend bij Bisschop Zanic en Kardinaal Ratzinger. Vlasic zelf bracht de ‘woorden van wijsheid’, tot hem gesproken tijdens een charismatische conferentie in Rome (6 mei 1981), mee naar Medjugorje: Vrees niet, ik zal je mijn Moeder sturen.” Een Ierse charismatische dame stelde dat stromen van leven water vanuit Vlasic zouden stromen. De invloed van zo’n figuur op de beginperiode van Medjugorje leidt tot een groot aantal kritische vragen. Serieuze morele aantijgingen zijn er ook tegen Zovko, de zielzorgen van de eerste maanden en lang spiritueel vertrouweling van de groep zieners. (E.M. Jones, The Medjugorje Deception, 2001).

Medjugorje word vaak voorgesteld als een oase van vrede tijdens de burgeroorlog in de jaren ’90. Maar toch zijn er ook ongemakkelijke feiten die dit beeld verstoren. Toen de opbrengst van de pelgrimages in 1992 zakte, doken er in de pers verhalen op over een gewelddadig conflict tussen drie familieclans die met de pelgrimstochten werkten. Tijdens een ‘opschoningsactie’ werden ongeveer 140 bewoners van Medjugorje gedood, en 600 anderen moesten vluchten. “Dit werd voor de buitenwereld allemaal geheimgehouden, omdat het uiteraard niet in overeenstemming kon worden gebracht met het geloof in de Koningin van de Vrede (R. Franken, “A Journey to Medjugorje“, 2000, p, 45). Er zijn dus niet alleen maar goede vruchten van Medjugorje.

Ziet u de genade van God aan het werk in Medjugorje?

Als mensen zich bekeren, goed bidden, de sacramenten ontvangen en hun Christelijk leven hernieuwen, dan is de genade van God zonder twijfel aan het werk. Dat geldt voor iedere plek ter wereld en zeker ook voor Medjugorje.

Welke criteria zijn bepalend, vanuit het oogpunt van de Kerk, voor de erkenning van het bovennatuurlijke karakter van de verschijningen?

Een verschijning kan alleen als bovennatuurlijk worden beschouwd als het met zekerheid is uitgesloten dat natuurlijke invloeden of verstoring door de duivel verantwoordelijk zijn. Deze dingen moeten worden onderzocht: (1) De zieners: zijn zij geestelijk gezond? Zijn illusie, suggestie en hallucinatie uitgesloten? Zijn de zieners oprecht en moreel eerlijk? Hebben ze een grotere hartstocht in hun geloofsleven dan voor de verschijningen? Zijn ze getrouw en nederig naar de competente vertegenwoordigers van de Kerk? Geestesziekte, leugens, immorele daden in verband met de visioenen en een gebrek aan nederigheid zijn zeer negatieve criteria. Dan komen er andere vragen naar voren. (2) Over de inhoud van de verschijningen: komen ze overeen met het Katholieke geloof? Zijn sommige van de uitspraken vreemd of God onwaardig? Profetieën moeten, om als bovennatuurlijk bewezen te worden, referen aan toekomstige gebeurtenissen die afhankelijk zijn van menselijke vrijheid of van de geheimvolle handelingen van God. Een ander positief criterium is de onthulling van geheimen van het menselijk hart. Ook belangrijk zijn (3) de gevolgen van de gebeurtenis, waaruit de goedheid van hun oorsprong blijkt (verg. Mat 7, 15-20). Echte verschijningen sterken de ziener in goedheid, bovenal in nederigheid en geduld, terwijl valse openbaringen trots en ongehoorzaamheid voortbrengen. Het bepalende criterium (4) is het wonder, dat een onbetwistbare band moet hebben met de verschijning.

Kan de duivel ook wonderen bewerkstelligen?

Een wonder, begrepen als de onbemiddelde interventie van God in de objectieve wereld, is als zodanig te bewijzen wanneer het de krachten van schepsels te boven gaat. De wederopstanding van de doden is één van de duidelijkste voorbeelden hiervan. Het is niet gemakkelijk deze te onderscheiden van de ‘wonderen’ van kwade geesten, wiens kracht de menselijke machten te boven gaan. Als geschapen wezens is het voor hen simpelweg onmogelijk om een schepping uit het niets voort te brengen (dat hangt samen met oneindige macht). Ze kunnen ook geen voorspellingen maken die afhangen van de innerlijke vrijheid van de mens, omdat de duivel geen macht heeft over het diepste binnen van de mens. Dit wordt duidelijk bij gevallen van bezetenheid: de demon kan het lichaam van de bezetene overmeesteren, maar als ze via hem spreken tijdens het trauma van een exorcisme is het bewustzijn van de mens gewoonlijk ‘uitgeschakeld’. God weet, in tegenstelling, hoe de menselijke wil naar Zichzelf toe te trekken van binnen uit, zonder dwang.

Voor de duivel is het bijvoorbeeld geen probleem om beelden te laten huilen, gevoelens van extase en stigmata op te roepen, camera’s te beïnvloeden, mensen in tongen te laten spreken, of heerlijke geuren te produceren. Door middel van zijn uitgebreide kennis van de natuurlijke wereld kan hij ook, in beperkte mate, aanwijzingen over de toekomst geven, wanneer de invloed van al bekende factoren wordt uitgewerkt. Hij kan ook verborgen dingen, die een persoon niet bekend zijn (met uitzondering van de diepste geheimen van het hart), onthullen. Een bekend voorbeeld van het werk van de duivel in pseudo-mystieke zaken is bijvoorbeeld, in het zestiende-eeuwse Spanje, het leven van de religieuze zuster Magdalena van het Kruis (1487-1560). Vanaf haar vijfde had zij meer dan genoeg extases en visioenen. Ze verteld het verhaal dat Sint Dominicus en Sint Franciscus haar hadden voorbereid voor haar eerste Communie. Drie maanden voordat ze toestemming kreeg om de Eucharistie te ontvangen, ontving ze het al dagelijks, “op mystieke wijze”, waarbij ze het iedere keer uitschreeuwt. Op haar 17e treedt ze in in het klooster van de Arme Clarissen in Cordoba. Ze ontvangt de stigmata en door helderziendheid weet ze verborgen voorwerpen te vinden. Bij haar eeuwige geloften zijn de zusters verrast door de langdurige aanwezigheid van een duif, dat als een teken van e Heilige Geest wordt gezien. Carlos I, de koning van Spanje, laat Magdalena onder andere de koninklijke standaard en de kleding van zijn zoon Filip zegenen. Kardinaal Cisneros en vele andere prinsen van de Kerk zijn onder de indruk. Zelfs de Heilige Vader vraagt de Spaanse Claris persoonlijk om haar gebed. Slechts een paar contemplatieve tijdgenoten, zoals Sint Ignatius van Loyola en Sint Johannes van Avila blijven sceptisch. Hun twijfels worden bevestigd als de Arme Clarissen vragen stellen bij het zwakke bestuur van hun superieur en een opvolger kiezen. De ‘wondernon’ krijgt dan last van stuipen. Als het exorcisme daarna een demonische aanwezigheid onthult, stelt de Inquisitie een zaak tegen Magdalena op. Ze getuigt dat ze in het jaar 1504 een veertigjarig pact met de duivel sluit, dat in 1544 op zijn einde liep. Haar paranormale krachten hield op. Nadat ze afstand had genomen van haar fouten, doet ze een aantal jaar boete en kan ze niet meer worden verkozen tot een positie in haar orde. Ze leidt een voorbeeldig leven tot aan haar dood. In ander woorden: de duivel kan de hoogste prinsen van de Kerk tientallen jaren voor gek laten staan. Zo’n voorbeeld als dit waarschuwt ons voorzichtig te zijn met de huidige gebeurtenissen.

Hoe bekijkt u de ‘boodschappen’ van de ‘Gospa?

Volgens het onderzoek van een Kroatische psycholoog en theoloog zijn de gepubliceerde ‘boodschappen’ “voornamelijk… eenvoudige teksten, oproepen tot vrede, gebed, boete en bekering, waarin de geest en het milieu van de zieners duidelijk wordt weergegeven”(I. Zeljko, Marian apparitions…, 2004, p. 315). Onder de zogeheten tien geheimen, waarvan de zieners alleen aanwijzingen hebben gegeven, noemen zij als bewijs van de Mariaverschijningen een blijvend en zichtbaar teken op de heuvel van de eerste verschijning. De vervulling van dit teken, aangekondigd in 1981, moet bijna dertig jaar later nog steeds gebeuren, in een scherpe tegenstelling met Guadalupe en Fatima, waar een duidelijk teken binnen het jaar na de verschijningen zelf verscheen (respectievelijk het beeld van de Moeder van God op de ‘tilma’ en het wonder van de zon). Dat diepgaande onderzoek identificeerde het filteren van de ‘boodschappen’ door de zieners of de priesters die bij hen betrokken zijn als een probleem. De problematische beweringen zijn vaak alleen bij kritische onderzoekers bekend door middel van obscure publicaties (deels alleen in het Kroatisch, Engels en Frans), en worden aan het bredere publiek onthouden.

Vooral in de beginperiode van het fenomeen waren er vele erg ongewone boodschappen. Volgens transcripties van bandopnamen van 30 juni 1981 meldden de zieners dat, volgens de ‘Gospa’, de verschijningen na drie dagen op zouden houden (op 3 juli), maar ze gingen door. Bij de zesde verschijning (29 juni 1981), kondigde de ‘Gospa’ de genezing van een vierjarig jongetje aan, dat echter nooit gebeurde. Verder informeerde de ‘Gospa’ (op 25 mei 1984) dat haat tweeduizendste verjaardag op 5 augustus 1984 zou vallen. Zou de echte Moeder van God een verjaardag voor zichzelf aankondigen, los van de datum van het liturgische feest ( 8 september)? Als de genoemde datum historisch juist was, dan zou Maria in het jaar 16 voor Christus zijn geboren. Daarom zou, vanwege de huidige kennis dat Christus’ geboorte in het jaar 7 voor Christus plaatshad, Maria ongeveer 9 jaar oud zijn geweest bij de geboorte van Christus. Naast leugens en vreemde dingen werden er ook foutieve leerstellingen gepresenteerd: De priester Vlasic schreef of 8 mei 1982, in de Kroniek van zijn hand, dat volgens de ‘Gospa’ de heiligen in de hemel daar niet alleen in de geest zijn, maar ook in het lichaam. Dit is de foutieve leer, die tegenwoordig veel voorkomt, maar die door de Kerk is veroordeeld, van de ‘wederopstanding der doden’ die de verwachting van de komende opstanding bij de Wederkomst van Christus onbelangrijk maakt. In andere woorden: naast meer dan genoeg catechetische dooddoeners die veel beter uitgewerkt voorkomen in de Bijbel en de Catechismus, bevatten de boodschappen onderdelen die een bovennatuurlijk oorsprong duidelijk tegenspreken.

Aanhangers en critici van Medjugorje noemen beide de langdurigheid van het fenomeen als een argument die hun standpunt ondersteund. Klopt dat?

Op zichzelf genomen zegt de duur van het fenomeen niets voor of tegen de echtheid van de verschijningen. In 2008 erkende de bisschop van Gap en Embrun de bovennatuurlijke aard van de Mariaverschijningen van Notre-Dame du Laus (zuidoost-Frankrijk), die plaatshadden van 1664 tot 1718, een tijdspanne van 54 jaar dus. Die ziener, 17 jaar oud aan het begin, zag de verschijning vier maanden lang iedere dag. Daarna had ze alleen af en toe mystieke ontmoetingen met Christus of met de Moeder van God. Er was behalve de vier maanden in 1664 geen regelmaat in de verschijningen zoals in Medjugorje. Zodra het buitengewone gegeven van verschijningen regelmaat wordt, zelfs normaal en dagelijks, en ‘maandelijkse boodschappen’ van de Moeder van God van te voren worden aangekondigd op de radio, dan leidt dat tot vragen. Een stortvloed aan boodschappen is typisch voor spiritistische gebeurtenissen zoals, bijvoorbeeld, de dertien delen van de Canadese ziener Marie-Paule Giguere, die de Franse theoloog Rene Laurentin, een groot voorstander van Medjugorje, goedbedoeld als geloofwaardig beschouwde (in de visioenen stelde de zieneres, die haar visioenen in een glazen bol zag, zichzelf voor als de reïncarnatie van de Moeder van God, die de kop van de slang onder haar voet vermorzelde en tijdens haar eigen leven nog heilig verklaard zou worden; één van haar zonen zou paus worden, en een ander ‘Onderwijzer van de Naties’; de beweging die Marie-Paule stichtte werd ondertussen door de Kerk veroordeeld; bg. J. Boufflet, Faussaires de Dieu, 2000, pp. 562-570). Tijdens deze aardse pelgrimstocht leeft de gelovige niet door te zien, maar door het Woord van God te horen. Alleen in de hemelse vreugde zal geloof vervangen worden door zicht.

In het beoordelen van een zo gevarieerd gebeuren als Medjugorje, slaagt de Kerk erin om de pastorale zorgen en Kerkrechtelijke zaken in balans te houden? Of is er uiteindelijk bovenal een dogmatische oplossing mogelijk?

Zolang het Kerkrechtelijk niet absoluut duidelijk is dat de Mariaverschijningen van Medjugorje niet bovennatuurlijk zijn (constat de non supernaturalitate), is persoonlijke pelgrimage toegestaan. Alleen pelgrimstochten door Kerkelijke instanties zijn verboden. Op het moment geldt het oordeel van de Joegoslavische bisschoppenconferentie van 1991 nog steeds, dat stelt dat een bovennatuurlijke oorsprong niet is vastgesteld (constat de non supernaturalitate). Dit houdt in dat het ‘bewijs’ dat door de vele aanhangers van Medjugorje als geloofwaardig wordt beschouwd (lichteffecten, genezingen, bekeringen) als niet overtuigend worden beschouwd. Daarnaast zei Bisschop Ratko Peric op 1 september 2007: “De Kerk, van onder tot boven, vanaf het begin tot nu, heeft meermalen duidelijk en consequent gesteld: non constat de supernaturalitate! In de praktijk betekent dit: pelgrimstochten zijn niet toegestaan, omdat die uitgaan van de bovennatuurlijke oorsprong van de verschijningen; er is geen schrijn voor de Heilige Maagd en er zijn geen authentieke boodschappen, openbaringen of ware visioenen! Dit is hoe het nu staat. Hoe het morgen al zijn? Dat laten we aan God en de bescherming van Onze Lieve Vrouwe.” Aldus de bisschop. Theoretisch is het oordeel nog open voor toekomstige erkenning (constat de supernaturalitate) of een uiteindelijke afwijzing (constat de non supernaturalitate). Maar tot die tijd blijft gelden wat de bisschop tijdens een homilie in Medjugorje, op 6 juni 2009, zei, en wat hij op zijn internetsite heeft staan: “De Kerk heeft de ‘verschijningen van Medjugorje’ niet erkend” (http://cbismo.com/index.php?mod=vijest&vijest=416; Il fenomeno di Medjugorje, 3a parte, Službeni vjesnik, 2/2009, pp. 190-194).

Voor de pastorale zorg is het van belang om de vernieuwing van het geloof, dat door de toestroom van pelgrims naar Medjugorje wordt gevoed, de wegen van de Kerk op te leiden, en aanhangers niet los te laten. Mariavolgelingen wordt aangeraden om zich te richten op betrouwbare profetische openbaringen, goedgekeurd en geaccepteerd door de hele Kerk, zodat ze zich bezig houden met, bijvoorbeeld, Guadalupe, Lourdes of Fatima. Twijfelachtige en duidelijk valse fenomenen moeten ook zo aangegeven worden. Daarom is het naar mijn mening niet voldoende om Medjugorje uit praktische overwegingen als ‘plaats van gebed’ aan te duiden zonder een oordeel te vellen over de gebeurtenis die aan de basis ervan liggen. De Duitse bisschoppen ageerden ook tegen deze benadering: niet erkennen van de ‘verschijningen’, gekoppeld met erkennen van de plaats als een officiële ‘schrijn’ (bijvoorbeeld aangaande Heroldsbach en Marienfried). Als een nieuwe onderzoekscommissie tot de conclusie komt dat bepaalde onderdelen die verbonden zin met de verschijningen tegen de authenticiteit daarvan spreken, dat vereist de liefde voor de waarheid dat dit in alle helderheid bekend wordt gemaakt en dat Katholieke Christenen duidelijk worden gewaarschuwd tegen ‘pelgrimstochten’. Dit principe geldt hier: “bonum ex integra cause; malum ex quovis defectu”  (Het goede komt van een onbeschadigde oorzaak; het slechte van een verstoring”). Als er rattengif in een drankje zit is het niet voldoende om te zeggen dat het maar twee procent strychnine in 98 procent water bevat: het hele drankje moet worden leeggegoten. Als de Kerk niet uiteindelijk zelf de blaar van Medjugorje doorprikt, dan zullen anti-Katholieke groepen dat met alle plezier doen. En dan wordt het geduld voor de aanhanger van Medjugorje een boemerang die de Kerk van binnenuit aanvalt, als de groepen die tot voor kort met de Bosnische ‘pelgrimsplek’ verboden waren zich, uiteindelijk gedesillusioneerd, tegen het geloof en de Kerk keren. En dat kan bewijs zijn dat de duivel de ‘goede vruchten’ als deel van zijn werk in Medjugorje beschouwt: als hij uiteindelijk een veel grotere schade aan de Kerk toe kan brengen. Pastorale liefde mag niet losstaan van de liefde voor de waarheid.

43 thoughts on “Het probleem Medjugorje”

  1. Thank you for translating Prof. Hauke’s interview and for kindly mentioning my English version. I think his analysis is an important contribution, and it will bring attention to issues that need closer review. Heel dank!

    1. No problem. I enjoy translating and I think it is important to do so for a Dutch audience. I used your English translation for much of the translation, since my German is simply not that good, although I did use both versions.

  2. Wat een aangename verassing. Een zeer goed engels artikel over Medjugorje vertaald in mijn eigen moedertaal(vlaams) door een mij onbekende nederlander. Mag ik je naam weten?
    Alleszins van harte dank. Er is moed voor nodig om de dag van vandag de waarheid te zeggen over dit heikele onderwerp.

    1. Geen dank, ik ben blij dat het gewaardeerd wordt.

      Mijn naam is Mark de Vries (ik zal dat ook maar toevoegen aan de ‘About the author’ tab, want er zijn inmiddels meer mensen die naar mijn naam vragen).

  3. Het artikel van prof. Hauke over Medjugorje zit helaas vol halve waarheden en hele leugens. Het is echt een voorbeeld van iemand die niet gelooft in de verschijningen van Medjugorje en deze bestrijdt met kwaadwillende beschuldigingen en feitelijke onjuistheden. Wie een zeer goede weerlegging van dit artikel wil lezen (men moet wel engels kunnen lezen) verwijs ik naar
    http://ministryvalues.com/index.php?option=com_content&task=view&id=815&Itemid=214
    Mag ik vragen of Mark de Vries zelf in Medjugorje gelooft? Anders is de keus van het artikel voor zijn weblog wel duidelijk

    1. It is regrettable that some supporters of Medjugorje resort to personal insults when arguments are presented against their belief. Instead of discussing the apparition and the messages, and the problems pertaining to them, they discuss the motives of critics.

    2. Ik heb zelf geen mening over Medjugorje. Ik volg de Kerk hierin en sta er wel kritisch tegenover. IK wil graag op geloof aannemen dat er verschijningen zijn geweest, zij het in Medjugorje, Lourdes of waar dan ook. Daarin ga ik op de meningen en kennis van anderen af, anderenw aarvan ik verwacht dat zij meer verstand van deze zaken hebben dan ik. Dat kan de Kerk zelf zijn, maar ook theologen als Manfred Hauke.

      Wat betreft de beschuldigingen aan het adres van individuele personen: ik ken deze mensen niet, en kan dus ook niet zeggen wat er al dan niet van waar is. Maar de onduidelijkheden van de verschijningen zelf, de niet uitgekomen profetieën die hij noemt, en het grote verschil tussen Medjugorje en andere verschijningsplaatsen zou ons wel aan het denken moeten zetten.

      Een oordeel kan ik niet vellen, maar ik vind het ontzettend belangrijk om in zulke zaken, die mensen zo ontzettend sterk kunnen beïnvloeden, voorzichtig te betrachten.

  4. Beste RC, je hebt gelijk, ik had de laatste opmerkling niet mogen maken. Excuses. Maar om in te gaan op de argumenten uit het artikel, zou ik een minstens net zo lang artikel moeten schrijven. En de argumenten van prof. Hauke zijn zeer oneerlijk en leugenachtig (lees het artikel maar op ministryvalues. Eén klein voorbeeldje: prof. Hauke probeert pater Vlasic te verbinden aan het begin van de verschijningen. Bisschop Zanic zei zelfs dat pater Vlasic de verschijningen had “uitgevonden”. Feit is dat pater Vlasic pas voor de eerste keer in Medjugorkje kwam op 29 juni 1981, vijf dagen NA de eerste verschijning, en dat hij pas in september 1981 kapelaan werd in Medjugorje. Verder hebben twee zieners (Vicka en Marije) reeds in die tijd publiekelijk en schriftelijk afstand genomen van de aktiviteiten van pater Vlasic. Maar om alle beschuldigingen van bedrog te weerspreken: het is absoluut onmogelijk om zes kinderen zodanig te manipuleren dat ze het meer dan 25 jaar lang volhouden om in een zeer consistente getuigenis de hele wereld, inclusief priesters, bisschoppen, kardinalen, theologen en minstens één paus, te misleiden. Daarbij is het een gotspe om de vele vruchten van Medjugorje (een opbloei van sacramenteel leven zonder weerga, het ontstaan van verschillende nieuwe kloosterorden, het ontstaan van grote werken van naastenliefde: het Cenacolo (opvang van ex-druggebruikers), het Moederdorp (opvang van weeskinderen van de oorlog en vele andere initiatieven in de hele wereld, genezingen en bekeringen, gebedsgroepen over de hele wereld, etc. etc.) toe te schrijven aan de duivel.
    Als het gaat om argumenten: er zijn duizenden en duizenden redenen om te geloven in de authenticiteit vanm de verschijningen in Medjugorje en de redenen om er aan te twijfelen blijken altijd vergezocht of gewoon onwaar.

    1. Ik heb vaak gehoord dat Medjugorje lovenswaardig is vanwege de vele goede vruchten die er uit zijn voortgekomen, en ik ontken ook zeker niet dat de dingen die u noemt goed zijn.

      Maar in het geval van Medjugorje gaat het verder dan alleen die goede vruchten. Die zijn namelijk niet het einddoel van Medjugorje: het gaat daar om de verschijningen die al dan niet plaatsvinden en de boodschappen die er al dan niet worden doorgegeven.

      Het is een feit dat Medjugorje, door de twijfelachtigheid van de verschijningen, een twistpunt is, waar priesters, bisschoppen, gelovigen en broeders tegenover elkaar zijn komen te staan.

      U heeft absoluut gelijk dat het een gotspe is om de goede vruchten van Medjugorje aan de duivel toe te schrijven. Maar zoals Hauke ook zegt: indien de verschijningen onecht blijken te zijn, dan zijn de goede vruchten slechts bijprodukten, want uiteindelijk ging het dan om het uiteendrijven van gelovigen.

  5. Beste incaelo, het “einddoel” van Medjugorje is de mensen terugbrengen tot God. Wanneer we alle boodschappen samenvatten, dan kan dat in de z.g. “vijf stenen” die de Koningin van de Vrede heeft gegeven, n.l. 1. de Eucharistie als belangrijkste in het leven 2. de Biecht als belangrijk sacrament 3. bidden met het hart (vooral de Rozenkrans 4. Lezen en beleven van het Woord van God in de Bijbel 5. Vasten (woensdag en vrijdag op water en brood).
    Ik kan hier nergens een uiteendrijven van gelovigen in zien. Wanneer mensen niet geloven in de verschijningen, dan is dat oké, maar dat maakt de boodschap niet minder aktueel en belangrijk (of die nu van Maria komt of niet). Niemand is verplicht te geloven in verschijningen, maar het is niet eerlijk om Medjugorje te bestrijden met valse argumenten, zoals m.i. prof. Hauke doet. En uiteindelijk zal Medjugorje zichzelf wel bewijzen (of niet natuurlijk) wanneer de beloofde tekenen gegeven zullen worden. Voor de rest lijkt mij de raadgeving van Gamaliël uit de Handelingen heel wijs: als het niet van God is, gaat het vanzelf over, en als het wel van God is, dan is niemand bij machte om het tegen te houden.

    1. Maar het uiteendrijven gebeurt wel degelijk. Kijk maar naar het bezoek van Kardinaal Schönborn en de reacties daarop, en (op veel kleinere schaal) de discussies op internet. Het is een feit dat Medjugorje al jarenlang voor discussie en twijfels zorgt. Waarom is dat als het om werkelijke verschijningen van de Heilige Maagd gaat? In Lourdes en Fatima hebben we die twijfel nooit gezien, of in ieder geval niet zolang.

      In de weerleggingen tegen Professor Hauke lees ik voornamelijk het corrigeren van details. De man (of de interviewer) heeft wellicht inderdaad de feitelijke gegevens over personen verkeerd weergegeven, maar de inhoudelijke argumenten over de opvallende verschillen met andere verschijningen worden niet genoemd door zijn critici. En daar gaat het mij eigenlijk vooral om.

      Het is inderdaad een optie om de Gamaliel-methode te gebruiken, maar betekent dat dat wij mensen maar achterover moeten leunen en wachten tot God het oplost? Dat lijkt me toch niet.

  6. Beste incaelo, je hebt gelijk: Medjugorje is een teken van tegenspraak. Waarom dat is, is voor mij ook een mysterie, maar het doet voor mij persoonlijk niets af aan de geloofwaardigheid. Integendeel, elk werk van God is een teken van tegenspraak, inclusief Jezus Zelf. En wat de verschillen betreft met andere verschijningsplaatsen, daar zou ik twee dingen op willen zeggen. Ten eerste denk ik, is de boodschap van Medjugorje heel “immanent”. Ik bedoel daarmee dat hetgeen in Fatima werd beloofd (“op het einde zal mijn Onbevlekt Hart triomferen”) in onze dagen zijn vervulling zal vinden. Medjugorje bereidt hierop voor. Kon men in Fatima nog zeggen “het zal mij n tijd wel uitduren”, in Medjugorje kan dat niet meer. Er wordt veel meer dan in andere verschijningsplaatsen een keuze gevraagd: volgen we de oproepen van Maria of leggen we ze naast ons neer. Maar het heeft wel veel consequenties en wellicht is dat voor veel mensen bedreigend. Medjugorje heeft misschien voor het gevoel van veel mensen méér dan Fatima of Lourdes een apocalyptisch aspect (hoewel dat bij nadere bestudering niet zo is: ook Lourdes en Fatima zijn “apocalyptische” gebeurtenissen) Het tweede is, dat er ook veel overeenkomsten zijn die weinig worden genoemd. Bijvoorbeeld: in Laus (Frankrijk) is enkele maanden geleden door de Kerk de verschijningen erkend die daar enkele eeuwen geleden hebben plaatsgevonden. Het aantal van deze verschijningen aan een herderinnetje overtreft nog aanzienlijk het aantal verschijningen in Medjugorje. Daarmee vervalt dus de kritiek dat Maria “te vaak” zou verschijnen in Medjugorje. Het is al eerder gebeurd. Dan wordt er vaak met de vinger gewezen naar Ivan die er niet in is geslaagd priester te worden en met een “schoonheidskoningin” is getrouwd. Maximin Giraud, één van de zieners van La Salette (kerkelijk erkend) heeft ook geprobeerd religieus en priester te worden, hetgeen is mislukt. Dat heeft dus ook al zijn precedent. Dan wordt er gezegd dat het beloofde teken in Fatima onmiddellijk werd gegeven en dat de geheimen openbaar werden gemaakt, terwijl we in Medjugorje al bijna 30 jaar wachten op het grote teken en dat de zieners de geheimen voor zichzelf houden. Dat is gewoon niet waar. In Medjugorje zijn al talloze bovennatuurlijke tekenen gegeven, analoog aan het zonnewonder van Fatima (zie de filmpjes op youtube) en het derde geheim van Fatima werd pas na meer dan 80 jaar nadat het was gegeven geopenbaard. De geheimen van Medjugorje staan op schrift en zullen t.z.t. (veel sneller dan 80 jaar) worden geopenbaard. Maar het lijkt mij ook moeilijk dat wij mensen kunnen en mogen uitmaken hoe vaak en op welke manier Maria mag verschijnen. Wij kunnen alleen onderzoeken of er iets wordt gezegd in de boodschappen dat tegen het geloof zou ingaan. En dat is absoluut niet het geval in Medjugorje anders zou Rome al lang hebben ingegrepen.
    Wat de raad van Gamaliel betreft: nee, het betekent niet dat we achterover moeten leunen en niet zouden mogen onderzoeken. Het betekent alleen dat we heel voorzichtig moeten zijn in het afwijzen van de verschijningen en een optimale eerlijkheid moeten hebben wanneer we kritiek hebben. Ik ken Medjugorje bijna twintig jaar en ik heb veel contact gehad, en nog steeds, met de paters franciscanen. Natuurlijk zijn er in Medjugorje ook wel verkeerde dingen gebeurd (zoals overal) en hebben mensen getracht de gebeurtenissen naar hun hand te zetten. Maar ik weet 100% zeker dat de paters integer zijn en dat er van bedrog absoluut geen sprake is (afgezien van het feit dat dit ook vrijwel onmogelijk is). Maar als beste raad kan ik je geven: ga eens naar Medjugorje, spreek met de franciscanen en met de zieners en overtuig je zelf ter plekke.
    Sorry dat het zo’n lang commentaar is geworden, maar er is ook zo veel over te zeggen.

  7. Objectors use every means to gain their ends

    A reaction to the interview held with Professor M. Hauke, Lugano, published under the title “Don’t let the devotees fall into the void”, by Thomas Müller, dip theo. & dip chem., deacon

    It is quite alarming with what easiness Professor Hauke, demands „Love for Truth“ whereas he himself is propagating clear lies and half-truths and conceals well known facts in this interview. In addition to this he tries to bring in negative incidents which have nothing to do with Medjugorje. At the height of this is the indirect statement, that the worldwide fruitfulness of the past 28 years, unique in reference to conversions, vocations, revival of the sacrament of penance, the rosary prayer and love towards the Eucharist descends all from actions of the devil and that the messages are a spiritist phenomenon. This is an offence towards God because with this Hauke claims that the devil, wanting to deceive the Church is more fruitful than the Holy Spirit. His point of of view contradicts clearly with the revelation of the Holy Scripture. Our Lord Jesus Christ was exposed to a similar accusation by the Jerusalem scribes when they said about him: “He is possessed by Beelzebub! By the prince of demons he is driving out demons.” So Jesus called them and spoke to them in parables: “How can Satan drive out Satan? If a kingdom is divided against itself, that kingdom cannot stand. If a house is divided against itself, that house cannot stand. And if Satan opposes himself and is divided, he cannot stand; his end has come. (Marc, 3: 22-26)
    But precisely in Medjugorje it is easy to notice that faith and love are thriving like no other Christian sanctuary worldwide despite all difficulties. For over 28 years Medjugorje has been spiritually fruitful as no other sanctuary worldwide.
    But how could this be if the claimed appearances in Medjugorje should be built upon lies and an achievement of the devil? You need a lot of phantasy to imagine that the devil would fight against himself just to deceive the Church. It would be a fight against himself if the devil would be promoting the holy sacrament of confession since with every honest confession the sin, which is an achievement of the devil, is discharged in the repentant sinner. It is not the devil who destroys his work but it is rather the Son of God who appears to destroy the achievement of the devil (compare Jn 1: 3,8).
    In the same way Hauke misjudges another word of the Bible where Jesus unmistakenly clearly states that a bad tree cannot bear good fruits (compare Mat 7. 18). Even Hauke confirms that there are good fruits in Medjugorje, although he assigns them to the devil.
    The reference to a quite unique example in the history of the Church of the nun Magdalena of the Cross who with her mystical abilities deceived many leading men in Church in the 16th century and was recognised only by very few saints, is not suitable in connection with Medjugorje. The phenomena of Medjugorje experiences wide recognition and appreciation through the sense of faith (sensus fidei) of the whole people of God, including Pope John Paul II, as the postulator of the congregation of beatification (Slawomir Oder) mentions in his newly published book about the life of John Paul II. At this point all critics who claimed the several positive statements of the Pope were only foisted on him should now become silent. John Paul II. was convinced by the authenticity of Medjugorje.
    Another point which disappoints me very much is the fact that the scientist Hauke spreads allegations which he quotes from non-scientific literature whilst mostly concealing the source. Such an approach is unworthy of a professor.
    Out of love for the truth we should take a closer look at the biggest untruths and contortions in the statements of Professor Hauke and correct them:
    1.) Feud or purge in Medjugorje with 140 deaths and 600 displaced persons.
    In the course of my researches for my dissertation about Medjugorje I investigated this claim myself. I spoke with several habitants of Medjugorje and with a Franciscan priest of Medjugorje who were on site in the year 1992. I was also at the graveyard in which the dead would have been laid to rest. There are no signs which point to a war. All contemporary witnesses confirm consistently that there has never been such a “feud”.
    I myself visited Medjugorje in 1994. Apart from war refugees there were no traces of a war there. If there would have been a murderous feud killing more than 5% of the villagers, traces would have been clearly visible like in many other villages in Bosnia Herzegovina and Croatia. But at that time there was not one single house riddled with bullets. German pilgrims who stayed in Medjugorje in the years 1992 and 1993 confirmed the same to me.
    I would like to put one last logical argument against the untruth of the bloody distribution battle. In the year 1992 the number of pilgrims from abroad nearly came to a standstill. The front moved within just a few kilometres from Medjugorje and threatened to overrun the village and destroy everything. Therefore there was nothing lucrative to distribute, the only worry which existed was that soon not a stone would be left standing. The villagers had other problems in 1992 than fighting over a pilgrimage business which at this time de facto did not exist and possibly could never exist again since the warfront came only 8 km from Medjugorje to a standstill.
    So from where does the tale of the Medjugorje feud originate?
    In the year 1995 the Dutchman Mart Bax published this sensational story in his book about Medjugorje and from there it found its way into the Wikipedia article about Medjugorje und circulated on the internet. In the year 2008 this untrue story was deleted from the Wikipedia article because it proved to be lacking any degree of truth.
    2.) Wrong statements about Father Jozo Zovko
    Regarding Father Jozo Zovko, Professor Hauke is likewise twice off the mark. Firstly it is incorrect that Father Jozo Zovkos superiors have not allowed him to have any contact with Medjugorje as mentioned by Hauke. The Vicar General of the Franciscan congregation clearly confirmed that on the part of the directorship neither restrictions nor suspensions exist. The “serious moral reproaches” mentioned by Hauke are nothing but a nasty defamatory rumour which has been spread around by objectors of Medjugorje for years. Also the claim that Father Jozo had been the spiritual leader of the visionaries for many years is at closer inspection not sustainable. Father Jozo was arrested by the communist state power in August 1981 and was only set free in February 1983 under the condition not to work in Medjugorje anymore. That is the reason why he was assigned to other parishes and monasteries by his congregation.
    3.) Half-truth and defamation
    The interview concerning Tomislav Vlasic contains further mistakes. Father T. Vlasic was not sent to Medjugorje by his superiors until after the arrest of Father Jozo in September 1981 and lived and worked there until 1984 and not as claimed until 1988. In the year 1985 he went to Vitina and then moved to Italy in 1988 where he admittedly took a strange and lamentable path which culminated in the so called “mystical marriage”. To put this down to the Mother of God or the Visionary Marija Pavlovic is impudent and borders on calumny because the visionary when questioned repeated clearly that she had nothing to do with it.
    4.) Dishonest mingling
    The conflict between the Franciscans and the local Bishop originates as far back as the 19th century and is therefore over 100 years older than the apparitions of Medjugorje. Within this conflict nine Franciscans were suspended during the past years and punished by the church. But what has this got to do with the visionaries and the appearances of Medjugorje? The attempt to make a connection to this is just as dishonest as to accuse the visionaries of Fatima of the failures of single priests in Portugal in the year 1917.
    5.) Mix up of mysticism and charisma
    In the beginning Professor Hauke assigns Marian apparitions appropriately to the order of charisma of prophecy. According to Paul a charisma is an additional charisma which is given to build up the Church and contrary to mystical gifts is not primarily for the personal growth in holiness. This means God can also give sinners real charismas without them becoming holy through these. Judas Iskariot was called by Jesus to become an apostle and that was a real charisma, even if he later became a traitor. Further examples accepted by the church are the apparitions of La Salette in the year 1846. Both visionaries thereafter lead an unsettled disorderly life. The visionary Melanie had to leave several congregations and was already suffering under a certain kind of paranoia at the age of 47. The visionary Maximin had to leave the priest seminary and lead a very erratic life.
    6.) Visionaries
    The visionaries of Medjugorje however are all married and have children. None of the marriages are separated or even divorced; seen from outside one has to admit, that they all lead an exemplary Christian marriage giving a valuable Christian testimony which is not taken for granted these days since nowadays there is a great lack of healthy good catholic families.
    The “psychological” examination of the visionaries requested by Hauke have already repeatedly taken place by international experts in and outside Medjugorje. No Marian apparition has not nearly been researched and investigated as intensively as in Medjugorje. The major studies were created by: Professor Dr. H. Joyeaux (1984 & 2005), Dr. L. Frigerio & Dr. G. Mattalina (1985) and Professor Dr. Dr. A. Resch (1998). These researches could all prove that the ecstasies of the visionaries are verifiable on a neurological level and that the visionaries are neither ill nor are they lying. These scientific researches Hauke plainly ignores. Instead he quotes I. Zeljko who without having spoken a word with the visionaries himself, thinks he can construct a psychological profile in order to judge their personality development. Whereby it needs to be mentioned that Zeljko, quoted by Hauke, considers Marian apparitions generally as a purely inner worldly process and labels them as a kind of “self-deceit”, the same with the sun miracle of Fatima.
    7.) Are there Miracles missing in Medjugorje?
    From the beginning there have been physical healings in Medjugorje. In the meantime the parish has a list of over 400 physical healings. One example is the case of Diana Basile. The Italian who lives near Milano was suffering from multiple sclerosis for many years. Despite the therapies at the University Clinic of Milano, the illness progressed so far that she could neither get up nor move without foreign help and she was also blind in her right eye. On May 23rd 1984 she was brought to Medjugorje in a wheelchair where at the beginning of the evening appearance she experienced a complete healing which lasted over 20 years. The doctors were so surprised that they formed a research commission and investigated the medical history of her illness and her new condition. 25 medical doctors confirmed in writing that this healing could not be achieved due to medical treatment. The Archbishop of Split writes the following about this case: “This healing was certified by 145 medical documents and confirmed by the Bishop Curia of Milano.” But objectors of the appearances repeatedly claim that the healing of D. Basile did not convince the medical commission of Lourdes. In addition to this it is notable that the Bishop of Mostar only sent six of the 142 medical documents to the medical commission in Lourdes who therefore decided not to be able to declare it as a miracle due to the lack of documentation. The General Vicar of the Mostar diocese, Dr. Ante Brajko, confirmed the fact that the Bishop had made this selection with whatever medical expert knowledge, in July 1986. One can therefore say miracles are not seriously being investigated.
    The German journalist Stefan Teplan who travelled to Medjugorje in October 1985, “professionally as a reporter”, tells how he and his colleges and hundreds of pilgrims experienced a miracle of the sun: “Without a problem or eye irritation we could look into the sun for as long as about 15 minutes. The sun was spinning around its own centre whilst getting bigger and smaller, the fringe seeming like a glowing fire hoop and much brighter than usually. It looked to me as if it occasionally would race towards me, then it glided further away again and the colour of the bundle of rays, which it seemed to throw around itself changed once more. (…) I did not know, what to make of it, I just thought: (…) One could possibly call the supposed visionaries tricksters and actors. But nobody can manipulate the sun.” There is not much left to add to this statement apart from the fact that Prof. Hauke behaves in a similar way as the people of the time when Jesus lived. The people then experienced the great miracle of the multiplication of the loaves. Jesus fed 5000 men with five barley loaves and two fish. Just one day later the same people who eat from this bread came to Jesus and demanded: “Which sign will you give us so that we may see it and believe you? What will you do?” (Compare John 6)
    8.) Assessment of Apparitions
    I agree with Professor Hauke when he states that four factors are playing a special role and should be fully investigated accordingly:
    I.) The visionaries, their psychological condition and love towards truth.
    II.) The content of the messages – are they in accordance with the Holy Scriptures and the tradition of the Catholic faith.
    III.) The fruits of the phenomena in Medjugorje.
    IV.) Whatever miracles and signs confirming the appearances.
    All this and considerably more I have examined carefully in my dissertation. This work was rated with “very good” by the Theological University in Vallendar and was honoured with the University prize of Koblenz. It has been published as a book under the title “Medjugorje – Ein Charisma und seine Bestätigung durch das Gottesvolk” (“Medjugorje – A Charisma and its confirmation through the People of God”.
    Finally the question remains: Is it not adequate enough, as Hauke states, to withdraw to the traditionally well recognized prophetical revelations such as Lourdes and Fatima and to ignore everything else? I do not think so, because contrary to the general revelation of the Holy Scripture, prophetical revelations are tied to specific times. God wants to tell us through Mary in Medjugorje what is important for us today and not in 50 years. Marian apparitions are like heavenly guides that help us under the conditions of the presence so that we can find and take the way of discipleship of Jesus, the way to holiness.

    Dipl. Theol. & Dipl. Chem. Deacon Thomas Müller, 42103 Wuppertal

    1. It should be noted that Fr. Hauke offered a response to this text by Deacon Müller. Go here to find my post about that response. There is also a link to the text in English there, which includes a retraction of certain perceived personal attacks by Deacon Müller against Fr. Hauke.

  8. Ook ik heb me ooit laten bedriegen door de manipulaties van de ‘zieners’ en hun franciscaanse ‘geestelijke leiders’.
    Na 24 bezoeken aan Medjugorje heb ik nu zo’n 200 argumenten tégen de autenticiteit van de ‘verschijningen’.
    Wat gebeurde met de 3 voornaamste ofm-aanstokers van dit heiligschennend bedrog?
    1° P.Slavko Barbaric stierf in ongehoorzaamheid in Medjugorje. Het was hem verboden daar nog te verblijven
    2° P.Jozo Zovko is reeds 3x gesuspendeerd en nu ook verbannen uit Medjugorje door zijn eigen provinciale overste
    3° ex-P.Tomislav is door paus B.XVI ontzet uit het priesterschap en ook uit de ofm-orde gezet.
    Kan het nog duidelijker???

  9. I agree that conclusions by roman catholics can be only drawn when the
    Roman Catholic church (the Pope) expresses itself on the miracles that are told by the people who experienced it. The church waits with opinions until the moment they have all died usually. Before that it is wise to refrain from giving opinions about the trustworthiness. The Roman catholic church between brackets is not our church but the church of Jesus Christ, the Son of God and not what many catholics call it referring to the meaning given in many vocabularies being “general”.

  10. I am absolutely not qualified regarding anything theological, I am just a baptized but critical Catholic who believes in what he sees and experiences – I could call myself Thomas in this debate. Nevertheless I have read these discussions with amazement. Let’s leave the dogma’s and Church law alone for a while. Let me just ask the debaters this:

    – does any of you believe that it is up to us humans to judge in what way Maria should present herself ? Or that because of how she presented herself before, this is now set in stone and no other way of presentation, no other message could be given or it has to be false and manipulated ?

    – does Prof Hauke believe – or any other in this discussion – that six people can indeed hold up an orchestrated and convincing charade for the eyes of the whole world for 30 years ? Including fooling all scientific and theological researchers ? How many others beside these six would then have to be involved ? False measurements of ionisation ? False pictures, false EEG’s ?

    – it is always good to be critical. For myself, I do not have great belief in the miracles that happened hundreds of years ago, most often to one individual. no witnesses, or just a few. No camera’s, no scientific equipment, no mass media, But meanwhile recognized by the Church as true apparitions and true miracles. These miracles can however have been easily falsified by some collaborating ‘visionaires’ and priests.

    Not so in Medjugorje. Or in the case of Padre Pio, to name just another example from ‘modern’ times. Lots of documented, recent evidence, challenged and tested in modern ways, hundreds of testimonies.

    The fact that what is happening in Medjugorje does not fit certain patterns that Prof. Hauke mentions, does not mean anything, for the simple reason that the Church does not, to my best knowledge, prescribe to God, Jesus or Mary, how they should behave – it is rather the other way around. Or do the honorable theologians want to be held for Farizees ? If the messages of Maria at Medjugorje, as translated by Vicka, were contradictory to Religious orders given to the Franciscan Monks, is it then so that the orders of their Bishop transcend the message of Maria ? It all depends on who you believe in, and Prof Hauke himself even says that much. To me, seeing how Mirjana prays (on videorecording) has a tremendous impact and looks so true that I do not believe a fallacy. But still I need to go there, and even then I may probably not know.

    There was a time some centuries ago that us mere humans, especially those of the clergy and affiliated men at arms, were convinced that what they thought and did was right, and blessed, in the name of God. I think history has proven differently. Which is a good thing, or many recognized (by the Church I mean) visionaries would have fallen prey to the Inquisition of that same church……

    To me, it is amazing how the interpretations and explanations, indeed the whole view of what was right or wrong, what was true or false, changes from the perspective of time.. or from the perspective of the narrator. On top of this – as Maria apparently prophesized – the power of prayer from the fateful seems to have an influence on when and even how and if the predictions are realized. If we hold this true then it means there is no absolute predicted future. Our actions may change things.

    So, there may be inconsistencies between the Medjugorje prophecies and those of for example Fatima and Lourdes, I am sure. But is this to mean with certainty that the Medjugorje prophecies must be false and those of Fatima and Lourdes correct (because they are recognized by the Church?). Let this better not be decided by anyone, before the Medjugorje prophecies are played out.

    We, or those after us, may in time find out that they were all true, in spite of how different they may sound now, or all false, or any possible mix. For sure the Church and the Theologians will find a fitting explanation then – provided humankind is still around. With all respect the Church, the true representation of a Godly message can only be given by Himself or those who feel his touch or see Maria, be it a clergyman or a layman. It would be unwise of anyone in the Church hierarchy to forbid the clergy to go to Medjugorje and have their own experience.

  11. Ik had een probleem met mijn vriendje 6 maanden geleden, die leiden tot ons uit elkaar.
    Toen hij brak met mij, ik was mezelf niet meer, ik vul zo leeg van binnen
    me. Totdat een vriend van mij vertelde me over een van spreuken die haar hielp in
    hetzelfde probleem ook. i e-mail de spreuken en ik vertelde hem mijn probleem
    en ik deed wat hij vroeg me, om de lang verhaal kort te maken. Voordat ik het wist
    wat er gebeurde, niet tot 48 uur, mijn vriend gaf me een gesprek en hij
    kom bij me terug en vertelde me dat hij me van alles wat er ging gebeuren, ik ben zo
    dankbaar om deze spreuken en zal niet stoppen met het publiceren van zijn naam op de
    net voor het goede werk dat hij is doing.If je zijn hulp nodig hebt, kun je hem mailen op
    (LOVESPELL506@GMAIL.COM) en hij zal je ook helpen te Dr TRUST van (
    LOVESPELL506@GMAIL.COM) Ik zal voor altijd dankbaar voor jou.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s